Homeostase (fysiologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Homeostase is het vermogen van meercellige organismen om het interne milieu in evenwicht te houden, ondanks veranderingen in de omgeving waarin het organisme zich bevindt. Door homeostase kan een organisme de functie van elk individueel orgaan aanpassen, waardoor aan de integrale behoefte van het lichaam wordt voldaan.

Dit gebeurt door communicatie tussen de weefsels en organen via het zenuwstelsel of door chemische stimulatie. De chemische stimulatie gebeurt via zogeheten transmitters. Transmitters die via het bloed worden vervoerd heten hormonen en transmitters die verschillende delen van het zenuwstelsel met boodschappen verzorgen, worden neurotransmitters genoemd. Op deze manier worden onder ander de zuurgraad, het zuurstofgehalte, de bloeddruk, de suikerspiegel en de osmotische waarde (hoeveelheid opgeloste stoffen) gereguleerd.