Homestead Act

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Homestead act)
Ga naar: navigatie, zoeken
Verklaring van homestead

De Homestead Act was een wet van de Verenigde Staten die door president Abraham Lincoln getekend werd op 20 mei 1862. De wet hield in dat een familie die kon bewijzen dat ze ten minste vijf jaar een bepaald stuk grond waarop ze woonde in gebruik had, dit als privé-eigendom kon opeisen. Dit met een limiet van 65 hectare. Indien een familie ten minste zes maanden, maar nog geen vijf jaar leefde op het grondgebied, kon dit van de staat gekocht worden tegen de relatief lage prijs van 1,25 dollar per acre of 308 dollar per vierkante kilometer.

De Homestead Act speelde een belangrijke rol bij de verovering van het Wilde Westen (West-Amerika) en het steeds verleggen van de westelijke grens. De wet heeft miljoenen Europeanen aangemoedigd te emigreren naar de Verenigde Staten. Ze heeft ook bijgedragen aan het grote belang dat veel Amerikaanse burgers nog steeds hechten aan privé-eigendom.

Het bewerken van op deze wijze verkregen land was echter lang niet altijd succesvol. Men schat dat ongeveer de helft van de 'homesteaders' er niet in geslaagd is een bestaan op te bouwen van de opbrengsten van hun in eigendom verworven grond. Hiervoor zijn verschillende redenen aan te wijzen, waaronder het klimaat, tekort aan benodigde kennis of een gebrek aan middelen.

De wet is in 1986 vervangen door de Federal Land Policy and Management Act omdat de overheid greep wilde houden op controle en beheer van de resterende nationale gronden.