Homoioteleuton
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Bij een homoioteleuton komen 2 of meer woorden met exact dezelfde uitgang na elkaar. Soms kunnen ze gescheiden zijn door een bijwoord of voornaamwoord, maar over het algemeen staan ze naast elkaar. Het is een vorm van alliteratie, maar dan op het einde van een woord.
[bewerken] Voorbeeld
- ... lex, quam non didicimus, accepimus aut legimus, verum ex natura ipsa arripuimus, hausimus at expressimus ...
- ... een wet, die wij niet hebben aangeleerd, overgenomen of gelezen, maar die we uit de natuur zelf hebben gehaald, geput en gevormd ...
[bewerken] Literatuur
- Paul D. Wegner, A student's guide to textual criticism of the Bible: its history, methods, and results, InterVarsity Press, 2006, p. 49.