Honoratus van Arles

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Honoratus van Arles

De heilige Honoratus van Arles (350 - Arles, 6 januari 429) was een Frans aartsbisschop. Honoratus was vermoedelijk afkomstig uit het noorden van Gallië. Samen met zijn broer Venantius bekeerde hij zich tot het christendom en vertrok rond 368 vanuit Marseille om de heilige plaatsen in Palestina en de laura's van Syrië en Egypte te gaan bezoeken, maar door de plotse dood van Venantius in Methone (Messenië) dienden de reizigers hun tocht te onderbreken. Zij vatten de terugreis aan naar Gallië en na een stop in Rome ging Honoratus naar de Provence en, daartoe aangespoord door Leontius, de bisschop van Fréjus, vestigde hij zich op het eiland Lerina, thans Saint-Honorat genoemd, met de bedoeling daar het leven van een kluizenaar te gaan leiden. Spoedig schaarden zich vele volgelingen rond hem, zoals Lupus van Troyes, Eucherius van Lyon en Hilarius van Arles. Zo werd de abdij van Lérins gesticht, die een grote bloei kende en in de 5e eeuw en de 6e eeuw verschillende bekende bisschoppen en kerkelijke schrijvers voortbracht. De faam van Honoratus was ondertussen zozeer verspreid dat hij na de moord op Patroclus in 426 geroepen werd om de leiding op zich te nemen van het aartsbisdom, dat zwaar te lijden had gehad van het arianisme en de ketterijen van het manicheïsme. Hij slaagde er in om de orde te herstellen, terwijl hij ook nog aan het hoofd stond van de monniken van Lérins. Zijn bewind duurde echter niet lang en hij stierf in de armen van zijn leerlinge en verwant Hilarius, die hem zou opvolgen als aartsbisschop van Arles. Zijn feestdag wordt gevierd op 16 januari. Hij wordt aanroepen tegen de droogte en voor en tegen de regen en tegen tegenslagen.