Hoofdmarkerende taal
Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Een hoofdmarkerende taal is een taal waarin de grammaticale markeerders die de onderlinge verhouding van woorden en constituenten weergeven in de regel bij het hoofd van het betreffende zinsdeel worden geplaatst, in plaats van bij de dependenten. Een voorbeeld van een dergelijke taal is het Nahuatl.
Hoofdmarkerende talen worden onderscheiden van dependensmarkerende talen.
[bewerken] Zie ook
|
Geplaatst op:
12-11-2009 |
Dit artikel is een beginnetje over taal. U wordt uitgenodigd op bewerken te klikken om uw kennis aan dit artikel toe te voegen. |  |
