Hoogfrequent

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hoogfrequent is de term die gebruikt wordt (in de elektronica) voor stromen en spanningen die in een hoog tempo, een hoge frequentie, wisselen van niveau of van positief naar negatief wisselen. Wanneer een signaal hoogfrequent is hangt af van de context en tijd. Bij modulatie is het oorspronkelijke signaal bijvoorbeeld relatief laagfrequent, en de draaggolf en het resultaat hoogfrequent. (Overigens is de frequentie van het "laagfrequente" signaal bij een beeldsignaal hoger dan bij een audiosignaal.)

Bij de eerste coax-netwerken kon bij introductie gezegd worden dat deze van hoogfrequente signalen gebruikmaakten. Ook de eerste modems, met 300 tot 1200 bits per seconde, werden als "hoogfrequent" beschouwd. In de huidige context zullen dergelijke datastromen echter niet meer hoogfrequent genoemd kunnen worden.

De term 'hoogfrequent' wordt ook gebruikt bij geluidsgolven en wordt dan ultrageluid genoemd.

Toepassingen[bewerken]

Naast snelle datacommunicatie door kabels zijn er nog andere hoogfrequente toepassingen. Het omschakelen van stromen en spanningen zorgt voor elektromagnetische straling. Hierdoor kunnen bijvoorbeeld signalen worden gegenereerd voor radio en wireless LAN of (bij nog hogere frequenties) eten worden opgewarmd via een magnetron, ook wel microgolfoven genoemd.

Zie ook[bewerken]