Hooggerechtshof van Canada

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Politiek in Canada
Vlag van Canada
Politiek in Canada
Bestuurlijke indeling

Kroon
Gouverneur-generaal (lijst)
Premier (lijst)
Kabinet

Parlement
Senaat
Lagerhuis

Hooggerechtshof
Grondwet

Politieke Partijen (lijst)

Portaal  Portaalicoon  Politiek
Portaal  Portaalicoon  Canada
Het Supreme Court Building in Ottawa

Het Hooggerechtshof van Canada (Engels: Supreme Court of Canada - Frans: Cour suprême du Canada) is het hoogste rechtsprekende orgaan van Canada. Het hof zetelt in de Canadese hoofdstad Ottawa, nabij het complex aan Parliament Hill. Negen rechters, onder leiding van de opperrechter van Canada, zitten het hof voor. Quebec heeft gegarandeerd 3 rechters aan het hof.

Geschiedenis[bewerken]

Het besluit om het Canadees Hooggerechtshof te stichten werd opgenomen in de British North America Act die in 1867 van Canada een verenigd en federaal land maakte. Op 8 april 1875 werd het hof ook daadwerkelijk opgericht. Aanvankelijk was het Hooggerechtshof in Ottawa juridisch ondergeschikt aan het Judicial Committee of the Privy Council dat in Londen zetelt. In 1949 werden alle verantwoordelijkheden op het juridische vlak echter aan Canada overgedragen, waarna het Hooggerechtshof zijn huidige status als hoogste rechtsorgaan verkreeg.

Met de passage van de Canada Act 1982, die Canada volledig los van Britse controle over de eigen Grondwet maakte en de Canadian Charter of Rights and Freedoms aan de Grondwet toevoegde, werd het gebied waarover het hof jurisdictie heeft flink uitgebreid.

Tot 1889 zetelde het Hooggerechtshof in de parlementsgebouwen terwijl met de bouw van het huidige gebouw in 1939 een aanvang werd gemaakt. Het gebouw, ontworpen in Art Deco-stijl, werd in 1946 geopend.

Werking van het hof[bewerken]

Het Canadees Hooggerechtshof behandelt zaken die ofwel vanuit de hoogst rechtsprekende organen van de provincies of van federale gerechtshoven worden doorverwezen in hoger beroep. Niet alle zaken die worden aangedragen worden ook daadwerkelijk aangenomen en er is overeenstemming van ten minste drie rechters van het hof nodig of een zaak wel of niet aangenomen wordt. Daarnaast hoort het ook zaken die de Federale overheid aandraagt of een kwestie waarover de regering een uitspraak over de constitutionaliteit van een beleidspunt verlangt.

Het hof zit 18 weken per jaar, vanaf oktober tot juni of juli en hoort meestal twee zaken per dag. Vijf rechters zijn nodig om een zaak aan te horen hoewel meestal alle negen rechters aanwezig zijn. De opperrechter van Canada zit in het midden met de andere rechters aan zijn zijde in volgorde van senioriteit. In de meeste gevallen geeft het hof zijn oordeel schriftelijk op basis van een simpele meerderheid van de aanwezige rechters. De rechter of rechters die de minderheidsopinie voorstaan schrijven in de regel een dissenting opinion.

Indien het hof een bepaalde wet ongrondwettelijk verklaart, krijgt de regering soms de gelegenheid om de wet aan te passen voordat het oordeel van het hof in werking wordt gesteld. Ook kan de regering in uitzonderlijke gevallen, voor een periode van vijf jaar, een oordeel over de grondwettelijkheid van een wet van het Hooggerechtshof naast zich neer leggen. Hiervoor bestaat in het Canadian Charter of Rights and Freedoms een zogenaamde notwithstanding clausule.

Rechters van het Hooggerechtshof, die traditioneel met My Lord of My Lady worden aangesproken maar ook wel Your Honour worden genoemd, worden op advies van de Minister-President van Canada door de Gouverneur-Generaal aangesteld. Rechters mogen zitting hebben aan het hof totdat zij de leeftijd van 75 jaar bereiken. Quebec levert altijd drie rechters aan het hof terwijl de overige zes in de regel verdeeld worden over Ontario (3), de Westelijke provincies (2) en de Atlantische provincies (1).

Externe link[bewerken]