Horst Skoff

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Horst Skoff
Afbeelding gewenst
Persoonlijke informatie
Nationaliteit Vlag van Oostenrijk Oostenrijkse
Geboorteplaats Vlag van Oostenrijk Klagenfurt Oostenrijk
Geboortedatum 22 augustus 1968
Lengte 1,75 m
Gewicht 73 kg
Profdebuut 1985
Met pensioen 1995
Slaghand Rechts
Totaal prijzengeld $ 1.651.858
Profiel (en) ATP-site
Enkelspel
Winst-verliesbalans 228 - 203
Titels 4
Hoogste positie 18e (1 januari 1990)
Grandslamresultaten
Vlag van Australië Australian Open 1e Ronde (1988, 1991, 1992, 1993, 1995)
Vlag van Frankrijk Roland Garros 2e Ronde (1987, 1989, 1991)
Vlag van Verenigd Koninkrijk Wimbledon 2e Ronde (1991)
Vlag van Verenigde Staten US Open 2e Ronde (1991)
Dubbelspel
Winst-verliesbalans 48 - 57
Titels 2
Hoogste positie 70e (18 september 1989)
Portaal  Portaalicoon   Tennis

Horst Skoff (Klagenfurt, 22 augustus 1968-Hamburg, 7 juni 2008) was een Oostenrijks tennisser.

Skoff begon zijn profcarrière in 1985.Hij won vier ATP-toernooien in het enkelspel waaronder als eerste Oostenrijker het ATP-toernooi van Wenen door in de finale zijn landgenoot Thomas Muster te verslaan. Daarnaast was hij succesvol in twee ATP-toernooien in het dubbelspel.Ook heeft Skoff het record van de langste Daviscuppartij (sinds de invoering van de Tiebreak) op zijn naam staan. In 1990 won Skoff na 6 uur en 4 minuten van Mats Wilander met 6–7(5), 7–6(7), 1–6, 6–4, 9–7.
Op 39-jarige overleed de Oostenrijker op een zakenreis in Hamburg aan de gevolgen van een hartaanval.

Palmares[bewerken]

Enkelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Tegenstander in finale Score Details
Gewonnen finales
1. 13 juli 1988 Vlag van Griekenland ATP Athene Gravel Vlag van Kroatië Bruno Oresar 6-3, 2-6, 6-2 Details
2. 17 oktober 1988 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Tapijt Vlag van Oostenrijk Thomas Muster 4-6, 6-4, 6-3, 6-2 Details
3. 10 september1990 Vlag van Zwitserland ATP Genève Gravel Vlag van Spanje Sergi Bruguera 7-6(8), 7-6(4) Details
4. 5 juli 1993 Vlag van Zweden ATP Båstad Gravel Vlag van Haïti Ronald Agénor 7-5, 1-6, 6-0 Details
Verloren finales
1. 8 mei 1989 Vlag van Duitsland ATP Hamburg Gravel Vlag van Tsjecho-Slowakije Ivan Lendl 6-4, 6-1, 6-3 Details
2. 7 juli 1989 Vlag van Tsjecho-Slowakije ATP Praag Gravel Vlag van Uruguay Marcelo Filippini 7-5, 7-6(4) Details
3. 18 september 1989 Vlag van Spanje ATP Barcelona Gravel Vlag van Ecuador Andrés Gómez 6-4, 6-4, 6-2 Details
4. 15 oktober 1990 Vlag van Oostenrijk ATP Wenen Tapijt (i) Vlag van Zweden Anders Järryd 6-3, 6-3, 6-1 Details
5. 10 juni 1991 Vlag van Italië ATP Florence Gravel Vlag van Oostenrijk Thomas Muster 6-2, 6-7(2), 6-4 Details
6. 9 september 1991 Vlag van Zwitserland ATP Genève Gravel Vlag van Oostenrijk Thomas Muster 6-2, 6-4 Details
7. 4 juni 1994 Vlag van Zweden ATP Båstad Gravel Vlag van Duitsland Bernd Karbacher 6-4, 6-3 Details

Dubbelspel[bewerken]

Nr. Datum Toernooi Ondergrond Partner Tegenstanders in finale Score Details
Gewonnen finales heren dubbel
1. 19 september 1986 Vlag van Argentinië ATP Buenos Aires Gravel Vlag van Frankrijk Loic Courteau Vlag van Argentinië Gustavo Luza
Vlag van Argentinië Gustavo Tiberti
3-6, 6-4, 6-3 Details
2. 7 augustus 1989 Vlag van Tsjecho-Slowakije ATP Praag Gravel Vlag van Spanje Jordi Arrese Vlag van Tsjecho-Slowakije Petr Korda
Vlag van Tsjecho-Slowakije Tomáš Šmíd
6-4, 6-4 Details
Verloren finales heren dubbel
1. 16 mei 1988 Vlag van Italië ATP Florence Gravel Vlag van Italië Claudio Pistolesi Vlag van Argentinië Javier Frana
Vlag van Argentinië Christian Miniussi
7-6, 6-4 Details
2. 8 augustus 1988 Vlag van Tsjecho-Slowakije ATP Praag Gravel Vlag van Oostenrijk Thomas Muster Vlag van Tsjecho-Slowakije Petr Korda
Vlag van Tsjecho-SlowakijeJaroslav Navrátil
7-5, 7-6 Details
3. 16 april 1990 Vlag van Frankrijk ATP Nice Gravel Vlag van Uruguay Marcelo Filippini Vlag van Argentinië Alberto Mancini
Vlag van Frankrijk Yannick Noah
6-4, 7-6 Details
4. 6 augustus 1990 Vlag van Oostenrijk ATP Kitzbühel Gravel Vlag van Spanje Francisco Clavet Vlag van Spanje Javier Sánchez
Vlag van Frankrijk Eric Winogradsky
7–6, 6–2 Details

Prestatietabel[bewerken]

Prestatietabel grand slam, enkelspel[bewerken]

Toernooi 1986 1987 1988 1989 1990 1991 1992 1993 1994 1995
Australian Open - - 1R - - 1R 1R 1R - 1R
Roland Garros - 2R 1R 2R - 2R 1R 1R - -
Wimbledon - 1R 1R 1R - 2R - 1R - -
US Open 1R - 1R 1R - 2R 1R - -

Prestatietabel grand slam, dubbelspel[bewerken]

Toernooi 1988 1989
Australian Open - -
Roland Garros - 1R
Wimbledon - -
US Open 1R 1R


Externe links[bewerken]