Hoxhaïsme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
COMMUNISME

Communist star.svg

Concepten

Marxistische economie
Historisch materialisme
Meerwaarde
Klassenstrijd
Proletarisch internationalisme
Wereldrevolutie

Aspecten

Communistische partij
Communistische symboliek

Varianten

Marxisme
Leninisme
Trotskisme
Maoïsme
Luxemburgisme
Titoïsme
Stalinisme
Castroïsme
Guevarisme
Hoxhaïsme
Juche
Linkscommunisme
Radencommunisme
Anarchocommunisme
Christelijk communisme
Eurocommunisme
Oercommunisme
Wetenschappelijk communisme

Internationalen

Bond der Communisten
Eerste Internationale
Tweede Internationale
Derde Internationale
Vierde Internationale

Personen

Gracchus Babeuf
Karl Marx
Friedrich Engels
Rosa Luxemburg
Karl Liebknecht
Antonio Gramsci
Vladimir Lenin
Leon Trotski
Jozef Stalin
Kim Il-sung
Mao Zedong
Hồ Chí Minh
Josip Broz Tito

Che Guevara
Verwante onderwerpen

Anticommunisme
Koude Oorlog
Dictatuur van het proletariaat
Links
Socialisme

Portaal  Portaalicoon  Communisme

Hoxhaïsme is een marxistisch-leninistische ideologie die is vernoemd naar Enver Hoxha en is sterk verwant aan het stalinisme. Hoxha was tot 1985 de communistische leider van Albanië. De ideologie stond een antirevisionistische koers voor, wat inhield dat de ideologische erfenis van Stalin onverkort werd gepropageerd en alle andere communistische ideologieën werden afgedaan als marxistisch revisionisme. Het hoxhaïsme ontstond in 1978 na een splitsing tussen de Communistische Partij van China en de Albanese Partij van de Arbeid, twee partijen die een maoïstische oriëntatie kenden. Deze ideologie kan dan ook gezien worden als het enige overgebleven land dat de "orthodoxe" leer van het Communisme behield (zie stalinisme).

Enver Hoxha was na de breuk met China van mening dat het Albanese regime het laatste echte communistische regime was. Hij zette een isolationistische politiek van kracht door zich terug te trekken uit het Warschaupact en de Comecon. Het hoxhaïsme kreeg buiten Albanië voet aan de grond in Latijns-Amerika, zoals de Colombiaanse guerrillagroep Ejército Popular de Liberación (volksbevrijdingsleger) en de Partido Comunista Marxista-Leninista del Ecuador. In Albanië had het een belangrijke rol in de Albanese Partij van de Arbeid, aangezien het de officiële staatsideologie was sinds 1976. De isolationistische politiek van het hoxhaïsme bleek de staat uiteindelijk fataal na da dood van Hoxha, aangezien hij geen officiële opvolger had aangesteld. Dit leidde tot een machtsstrijd binnen de Albanese Partij van de Arbeid, waarin de gematigde communist Ramiz Alia en diens aanhang het partijapparaat bestuurden. De hervormingen van Alia brachten zo goed als wel een einde aan het hoxhaïsme in Albanië.