Hroswitha van Gandersheim

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hroswitha van Gandersheim

Hroswitha von Gandersheim (ook bekend als Hrotsvit, Hrosvit of Roswitha) (rond 935 - rond 1010) was een 10e-eeuws Duits kanunnikes van de orde van de Benedictijnen.

Daarnaast was zij ook een dichter en dramaschrijfster. Zij leefde en werkte vanaf jonge leeftijd in de abdij van Gandersheim in het huidige Nedersaksen. Haar naam is, zoals zij zelf verklaart, Saksisch voor "harde stem." [1]

Zij schreef zo rond de 960 gedichten in het Latijn. Hiermee was zij de eerste Duitse dichter sinds de klassieke oudheid, die zich van het Latijn bediende. De onderwerpen waarover ze schreef waren onder andere heiligenlegenden, christelijk drama en historische onderwerpen. Hroswitha ligt begraven in de abdij van Gandersheim in het gewaad van de kanunnikes, met kruis, boek en schrijfveer.

Externe links[bewerken]

Voetnoten[bewerken]

  1. (en) Jones, Charles W., Medieval Literature in Translation, Dover, 2001, Mineola, N.Y., ISBN 0-486-41581-3, pag. 210