Hu Yaobang

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hu Yaobang
Naam (taalvarianten)
Traditioneel 胡耀邦
Vereenvoudigd 胡耀邦
Hanyu pinyin Hú Yàobāng
Jyutping (Standaardkantonees) wu4 jiu6 bong1
Minnanyu Hô Iāu-pang
Hu Yaobang
Young Hu Yiaobang.jpg
Geboren 20 november 1915
Overleden 15 april 1989
Land Volksrepubliek China
Functies
15 september 1954 – 15 april 1989 Lid van het Nationaal Volkscongres
1981–1982 Voorzitter van de Communistische Partij van China
1980–1982 Secretaris-generaal van het centraal secretariaat van de CCP
1982 – 1987 Secretaris-generaal van de Communistische Partij van China
Portaal  Portaalicoon   Politiek

Hu Yaobang (Liuyang, 20 november 1915Beijing, 15 april 1989) was een Chinees politicus van de Communistische Partij van China, die streefde naar economische en politieke hervormingen in China.[1] Zijn dood in 1989 leidde tot het Tiananmen-protest.

Biografie[bewerken]

Hu Yaobang was al tiener betrokken bij de communistische revolutie in China. Hij werd hiervoor samen met andere betrokkenen ter dood veroordeeld. Yaobang werd echter gespaard door tussenkomst van de Communistische leider Tan Yubao. Wel moest Yaobang, vanwege zijn loyaliteit aan Mao Zedong, deelnemen aan de Lange Mars. Hu Yaobang bleef ondanks wantrouwen van de leiders trouw aan het Communisme en probeerde zich regelmatig te bewijzen. Hij was onder andere betrokken bij de slag bij de rivier Xiang tussen het Chinese Rode Leger en de Kwomintang.

Als politicus bekleedde Yaobang verschillende functies. Zo was hij lid van het Nationaal Volkscongres, voorzitter van de Communistische Partij, en van 1982 tot 1987 Secretaris-Generaal van deze partij. Een van zijn belangrijkste acties was het zuiveren van de namen van de mensen die waren vervolgd tijdens de Culturele Revolutie. Ook was hij voorstander van een meer pragmatisch politiek beleid tegenover Tibet na een bezoek aan dit land in mei 1980.[2] Zo gaf hij veel Han-Chinezen in Tibet het bevel te vertrekken en stond erop dat de achterblijvers Tibetaans zouden leren.

In 1987 werd Yaobang gedwongen op te stappen als secretaris-generaal omdat hij niet efficiënt genoeg zou hebben opgetreden tegen studentenprotesten eind 1986.

Dood en nasleep[bewerken]

Op 15 april 1989 stierf Yaobang aan een hartaanval. Na zijn dood groeide de druk van het volk op de Communistische Partij om Yaobang een staatsbegrafenis te geven om zo zijn werk te erkennen. Op 22 april 1989 marcheerden 50.000 studenten naar het Tiananmen om de begrafenis bij te wonen en een petitie aan te bieden aan premier Li Peng.[3]

De Communistische Partij reageerde volgens betogers echter te langzaam met het regelen van de begrafenis. Daarom begonnen mensen zelf al met de periode van nationale rouw. Dit mondde uiteindelijk uit in het Tiananmen-protest, waarbij opgeroepen werd voor vrijheid van meningsuiting en een einde van het nepotisme in China.

Na Yaobang’s begrafenis werd zijn lichaam gecremeerd, en de as begraven bij Gongqing Chen.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. "Elite Politics in Contemporary China" By Joseph Fewsmith
  2. China braces for Tiananmen Square massacre anniversary, The Australian, 13 April 2009
  3. Tilly (2003), p. 74