Hugenotenopstanden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hugenotenopstanden
Beleg van La Rochelle met kardinaal Richelieu.
Beleg van La Rochelle met kardinaal Richelieu.
Datum 1620–1622, 1625 en 1627–1629
Locatie Koninkrijk Frankrijk
Resultaat Koninklijk-katholieke overwinning
Strijdende partijen
Croix huguenote.svg Hugenoten Pavillon royal de la France.png Frankrijk
Commandanten
Croix huguenote.svg Henri de Rohan Pavillon royal de la France.png Lodewijk XIII

De Hugenotenopstanden[1] (1620–1622, 1625 en 1627–1629) in Frankrijk vonden plaats tussen de Hugenotenoorlogen en de Franse deelname aan de Dertigjarige Oorlog: de protestantse hugenoten poogden in opstand te komen tegen het koninklijk gezag, dat samenwerkte met de rooms-katholieke Kerk en openlijk het Edict van Nantes schond. De drie opstanden, die worden omschreven als godsdienstoorlogen,[2] eindigden in een totale overwinning voor de katholieken.

In het Edict van Nantes had Hendrik IV van Frankrijk de hugenoten uitgebreide rechten verleend. La Rochelle werd het bolwerk van hun macht onder een eigen bestuur. Het werd het centrum van zeemacht en het sterkste verzetscentrum tegen de regering van Frankrijk.[3] La Rochelle was in de 17e eeuw tevens de op één of twee na grootste stad in Frankrijk met circa 30.000 inwoners.

De moord op Hendrik IV in 1610 en de komst van Lodewijk XIII onder het regentschap van Maria de' Medici markeerden een terugkeer naar een pro-katholieke politiek en een verzwakking van de protestanten. De hertog Henri de Rohan en zijn broer Soubise startten met het organiseren van protestants verzet vanaf die periode, wat uiteindelijk zou losbarsten tot een hugenotenrebellie. Lodewijk XIII belegerde en veroverde Saint-Jean-d'Angély voorafgaande aan de blokkade van La Rochelle, wat een poging was in 1621–22 en op een schaakmat voor beide partijen eindigde in het Verdrag van Montpellier.

Opnieuw namen Rohan en Soubise de wapens op in 1625, wat zou eindigen in de inname van Île de Ré door Lodewijk XIII. Na deze gebeurtenissen was het de wens van Lodewijk XIII om deze opstandige hugenoten voorgoed te onderwerpen en Lodewijks eerste minister kardinaal Richelieu verklaarde dat de onderwerping van de hugenoten de eerste prioriteit had van het koninkrijk.

Het Beleg van La Rochelle (1627–1628) werd het grootste en bloedigste gevecht uit het hele conflict; zo'n 12.000 mensen kwamen om. Na nog enkele kleinere gevechten werd ten slotte op 27 september 1629 de Vrede van Alais gesloten, die de Hugenotenopstanden beëindigden. De hugenoten verloren hun grondgebied en hun militaire en politieke rechten maar mochten hun geloofsrechten behouden die verkregen waren in het Edict van Nantes.

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Encarta-encyclopedie Winkler Prins (1993–2002) s.v. "La Rochelle". Microsoft Corporation/Het Spectrum.
  2. Encarta, s.v. "godsdienstoorlogen".
  3. Warfare at sea, 1500-1650: maritime conflicts and the transformation of Europe by Glete J Staff, Jan Glete Routledge, 2002 ISBN 0203024567 p. 178 [1].