Hugo Lloris

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hugo Lloris
Hugo Lloris Euro 2012 v2.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Hugo Lloris
Bijnaam ▪ Spiderman
▪ Saint-Lloris
Geboortedatum 26 december 1986
Geboorteplaats Nice, Frankrijk
Lengte 186 cm
Gewicht 73 kg
Clubinformatie
Spelend bij Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
Rugnummer 1
Positie Doelman
Contract tot 2016
Jeugd
-2005 Vlag van Frankrijk OGC Nice
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
2005-2008
2008-2012
2012
Vlag van Frankrijk OGC Nice
Vlag van Frankrijk Olympique Lyon
Vlag van Engeland Tottenham Hotspur
72 0(0)
135 0(0)
37 (0)
Interlands
2008- Vlag van Frankrijk Frankrijk 54 0(0)
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Hugo Lloris (Nice, 26 december 1986) is een Franse doelman die onder contract staat bij Tottenham Hotspur. Eerder speelde Lloris bij OGC Nice en bij Olympique Lyonnais. Hij wordt gezien als één van de grootste keeperstalenten van Frankrijk en wordt vooral geroemd vanwege zijn reflexen. Als international is hij actief als eerste keeper van het Frans voetbalelftal.

Clubvoetbal[bewerken]

OGC Nice[bewerken]

Nadat hij op 10-jarige leeftijd van een kleine amateurclub uit Nice naar OGC Nice gehaald wordt, doorloopt hij de hele opleiding en komt in in het seizoen 2004/2005 voor het eerst bij de eerste selectie. Eerst voornamelijk als wisselkeeper achter de ervaren Damien Grégorini, Op 26 oktober 2005 maakt hij met een wedstrijd tegen Châteauroux zijn debuut in het betaald voetbal. Hoewel hij maar weinig speeltijd krijgt, heeft hij toch met enkele wedstrijden een aandeel in het bereiken van de Coupe de la Ligue-finale, die helaas verloren gaat ten koste van AS Nancy-Lorraine.

In de voorbereidingen van het seizoen 2006/2007 weet de jonge Lloris met zijn talent de trainer Frédéric Antonetti te overtuigen en zo op 20-jarige leeftijd de concurrentiestrijd te winnen van de voormalige Frans international Lionel Letizi en de ervaren Damien Grégorini. Het gehele seizoen staat de jonge talentvolle Lloris onder de lat en weet definitief door te breken in de Ligue 1.

Het seizoen 2007/2008 werd voor Lloris een persoonlijk goed seizoen. Hoewel Nice op een achtste plaats eindigt, wordt de talentvolle doelman door de pers geroemd om zijn sterke keepersvaardigheden. Vlak na het einde van het seizoen 2007/2008 werd hij door zijn collega's tot beste voetbalkeeper in de Franse voetbalcompetitie gekozen. Lloris weet zich hierdoor in de kijker te spelen van veel grote clubs, waaronder AC Milan, Tottenham Hotspur en Olympique Lyonnais. Lloris tekent uiteindelijk een contract van 5 jaar bij de Franse landskampioen, waar hij vanaf het seizoen 2008/2009 de geliefde doelman Grégory Coupet zal vervangen.

Olympique Lyonnais[bewerken]

In de seizoenen 2008/2009 en 2009/2010 won Lloris met Lyon weliswaar geen enkele prijs, maar persoonlijk won hij die wel: hij werd in beide seizoenen door de UNFP gekozen tot beste doelman van de Ligue 1. Dat lukte hem in het seizoen 2010/2011, waarin Lyon opnieuw geen prijs won, weliswaar niet nog een keer, maar volgens 58% van de Lyon-supporters was Lloris wel de beste speler van Lyon dat seizoen. Lloris oogstte in zijn eerste drie seizoenen ook internationaal veel lof. Met fenomale reddingen in het Santiago Bernabeú van Real Madrid in 2010 en thuis en uit tegen Girondins de Bordeaux leidde Lloris zijn ploeg zelfs naar de halve finale van de Champions League in het seizoen 2009/2010. Zover was Olympique Lyonnais nog nooit in dat toernooi gekomen. Een jaar eerder maakte Lloris nog zijn persoonlijk dieptepunt mee bij de Lyonnais. De historische competitiewedstrijd tegen Olympique de Marseille werd weliswaar niet verloren, maar Lloris kreeg vijf doelpunten over zich heen, wat hem in geen enkele andere wedstrijd bij de Lyonnais overkwam. Lloris blunderde bij twee doelpunten in de in een historische 5-5 geëindigde wedstrijd.

Aan het einde van het seizoen 2010/2011 maakte Lloris opnieuw een persoonlijk dieptepunt mee, dit keer niet door eigen fouten in de wedstrijd. Lyon stond tot aan de 91'ste minuut met 0-2 voor bij Lloris z'n oude club Nice, mede door een door Lloris gestopte strafschop. In de 91'ste minuut kon Lloris de tweede strafschop niet stoppen en twee minuten later werd het door en handsbal 2-2. Lloris was woedend na afloop van de wedstrijd en terwijl hij de kleedkamer inliep, gebruikte hij, terwijl hij gefilmd werd, vulgaire taal. Later bood hij zijn excuses aan en zei hij weliswaar niet snel boos te worden, maar op dat moment zijn frustratie kwijt te moeten.

Tottenham Hotspur[bewerken]

In zijn eerste seizoen in Engelse loondienst incasseerde hij 29 tegendoelpunten in 27 competitiewedstrijden. In het begin van het seizoen zat hij vaak op de bank ten voordele van de 15 jaar oudere Brad Friedel, maar in oktober 2012 speelde Lloris Friedel definitief uit de basiself.

Interlands[bewerken]

Frankrijk -19[bewerken]

Met het Frans voetbalelftal onder de 19 jaar wist Lloris in 2005 het Europees kampioenschap voetbal onder 19 te winnen. In de finale werd Engeland verslagen met 3-1. In dit team speelde hij onder meer met Abou Diaby, Yoann Gourcuff en Younès Kaboul.

Frankrijk -21[bewerken]

Na succesvol te zijn geweest met Frankrijk -19, stroomt Lloris door naar Jong-Frankrijk. Met deze ploeg weet Lloris toch deel uit te maken van de selectie dat in 2005 en 2006 het Toulon Youth Festival wist te winnen.

Frankrijk[bewerken]

Na goed te hebben gepresteerd in de Franse jeugdelftallen en een goed seizoen door te maken, werd Lloris in 2008 voor het eerst opgeroepen door bondscoach Raymond Domenech. De 21-jarige keeper zou uiteindelijk 2 oefenwedstrijden spelen met Frankrijk A' tegen Congo en Mali om zijn kunsten te laten zien, maar werd uiteindelijk niet opgenomen in de definitieve selectie voor het EK 2008. Op het WK 2010 werd Lloris wel in de selectie opgenomen en hij speelde alle drie de groepswedstrijden van Frankrijk dat toernooi. Het werd echter geen succes: ondanks dat Lloris het met vier doorgelaten ballen in drie wedstrijden niet al te slecht deed, ging Frankrijk zonder overwinning na de groepsfase weer naar huis. Hij nam met Les Bleus eveneens deel aan het EK voetbal 2012 in Polen en Oekraïne, waar de ploeg van bondscoach Laurent Blanc in de kwartfinales werd uitgeschakeld door titelverdediger Spanje: 2-0.

Erelijst[bewerken]

Met clubteams[bewerken]

Met Frankrijk[bewerken]

Persoonlijke prijzen[bewerken]