Hugo Pratt

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hugo Pratt (Remini, 15 juni 1927Lausanne, 20 augustus 1995) was een Italiaanse striptekenaar, vooral bekend als de schepper van Corto Maltese.

Leven[bewerken]

Hugo Pratt werd geboren in Rimini. Het gezin verhuisde naar Venetië waar hij zijn jeugd doorbracht tot zijn tiende jaar. Zijn vader was een soldaat en in 1937 verhuisden zij naar Ethiopië, nadat Italië het onder Mussolini had veroverd. Zijn vader sneuvelde in 1941 in een gevecht tussen Italiaanse en Britse troepen. Pratt belandde in een gevangeniskamp waar hij stripboeken van bewakers kocht.

Na de oorlog werd Pratt deel van de zogenaamde Venetië-Groep, samen met andere Italiaanse striptekenaars waaronder Alberto Ongaro en Mario Faustinelli. Hun tijdschrift Asso di Picche verscheen in 1945.

In 1949 verhuisde Pratt naar Buenos Aires in Argentinië, waar hij voor de Argentijnse uitgever Editorial Frontera werkte. Hier maakte hij onder andere El Serganto Kirk, Ernie Pike, Ann y Dan en Wheeling. Hij ontmoette ook de Zuid-Amerikaanse striptekenaars José Luis Salinas en Solano López. In San Paolo gaf hij een tijdlang les over het maken van stripverhalen. Hij keerde terug naar Italië in 1962. Zijn bekendste serie, Corto Maltese, begon in 1967 (afgeleid van het oorspronkelijke Molto Cortese, italiaans voor "zeer hoffelijk"[1]).

Invloed als striptekenaar[bewerken]

Het werk van deze talentvolle tekenaar wordt door velen op één lijn gesteld met dat van grote vertellers als Dumas, Joseph Conrad en Jack London. Dat is niet zo vergezocht als het lijkt, want elk van zijn verhalen laat zich lezen als een roman. Bij Pratt doet de literatuur haar intrede in het beeldverhaal en met De Ballade van de zilte zee maakte hij een van de eerste stripromans.

Hugo Pratt heeft zelf veel weg van een figuur uit een avonturenroman. Hij is tot in de verste uithoeken van de wereld geweest. Tijdens die reizen deed hij zijn wonderlijke personages op: fraaie tronies, mooie vrouwen, ontheemde zwervers en raadselachtige helden. Maar of het nu gaat om zijn eigen avonturen of om die van zijn helden, de nadruk ligt altijd op een sterk gevoel voor kameraadschap. De man en zijn werk lijken op het eerste gezicht oppervlakkig, maar blijken bij nadere kennismaking mysterieus en onpeilbaar. Zijn gevoel voor kameraadschap gaat vaak schuil achter ironie, en die ironie is bij Pratt een vorm van schroom.

In 1988 ontving Hugo Pratt voor zijn volledige oeuvre de Grand Prix de la ville d'Angoulême.

Bibliografie[bewerken]

  • Asso di Picche / L'As de pique
  • El sargento Kirk / Sgt. Kirk (1953-59) (samen met Hector Oesterheld)
  • Ticonderoga (1957-1958)
  • Ernie Pike (1957-1959)
  • Ann y Dan / Ann van de Jungle
  • Capitan Cormorant (1962)
  • Fort Wheeling (1962)
  • Corto Maltese (1967-92)
    • De Ballade van de zilte zee (1967)
    • In het teken van de steenbok (1970)
    • Corto altijd maar verder (twee delen)
    • De Kelten (1971-1972)
    • De Ethiopiërs (1972-1973)
    • Corto Maltese in Siberië (1974-1975)
    • Fabel van Venetië - Sirat Al-Bunduqiyyah
    • Het gouden huis van Samarkand (1980)
    • De jeugd van Corto Maltese (1981)
    • Tango (1985)
    • De Helvetiërs (1987)
    • Mu (1988)
  • Gli scorpioni del deserto / Les Scorpions du Desert / The Scorpions of the Desert (1969-92)
    • De Woestijnschorpioenen [episode 1] (1969-73)
    • Piccolo chalet... (1975)
    • Vanghe Dancale (1980)
    • Dry Martini Parlor (1982)
    • Brise de mer (1992)
  • Sven - L'homme des Caraïbes (1976)
  • La macumba du Gringo (1977)
  • À l'Ouest de l'Éden (1978)
  • Jesuit Joe (1980)
  • Tutto ricominciò con un'estate indiana / Indian Summer (1983) (samen met Milo Manara)
  • Cato Zulu (1984-88)
  • El Gaucho (1991) (samen met Milo Manara)
  • Saint-Exupéry - de laatste vlucht (1994)
  • Morgan (1995)

Noten[bewerken]

  1. À la rencontre de Hugo Pratt - Bédésup 1983