Hugo von Pohl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Hugo von Pohl (tot 1913 Hugo Pohl) (Breslau, 25 augustus 1855 - Berlijn, 23 februari 1916) was een Duits admiraal uit de Eerste Wereldoorlog. Pohl, die sinds 1872 werkzaam was op het ministerie van Marine, voerde tijdens de Boxeropstand het landingscorps van het Duitse kruisereskader aan bij de bestorming van de Takoeforten en de bezetting van Peking (1900) en was enkele jaren inspecteur bij de marineartillerie. Van 1909-12 was hij als vice-admiraal bevelhebber van het 1ste eskader van de Hochseeflotte; sedert 1913 admiraal.

Bij het begin van de Eerste Wereldoorlog chef van de admirale staf, stond hij de Duitse keizer Wilhelm II in het grote hoofdkwartier terzijde. Hij pleitte er bij deze voor de operaties van de Duitse slagvloot tot het uiterste te beperken en toonde zich daarmee een tegenstander van Tirpitz, die een zeer actieve rol van de vloot voorstond. Onder Pohls leiding kwam het in februari 1915 tot de eerste onderzeebootoorlog, maar hij faalde in de uitwerking van de plannen voor een verdere intensivering daarvan. Van februari 1915 tot januari 1916 was hij bevelhebber van de Hochseeflotte en ook in deze functie voorzag hij slechts een defensieve taak voor de vloot. Ook in het na zijn dood gepubliceerde "Aus Aufzeichnungen und Briefen während der Kriegszeit" (1920) zette hij zich af tegen de politiek van Tirpitz. Als "Flottenchef" werd hij opgevolgd door Reinhard Scheer.

Bronnen, noten en/of referenties