Huib Drion

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huib Drion
Afbeelding gewenst
Persoonlijke gegevens
Volledige naam Huib Drion
Geboortedatum 25 april 1917
Geboorteplaats 's-Gravenhage, (Nederland)
Sterfdatum 20 april 2004
Sterfplaats Leiden (Nederland)
Wetenschappelijk werk
Vakgebied Recht
Publicaties Limitation of liabilities in international air law (1954)
Het conservatieve hart en andere essays (1966)
Denken zonder diploma (1986)
Het zelfgewilde einde van oude mensen (1991)
Van, over en met Huib Drion (1917-2004) (2005)
Bekend van Pil van Drion
Portaal  Portaalicoon   Recht

Huib Drion ('s-Gravenhage, 25 april 1917Leiden, 20 april 2004) was een Nederlands rechtsgeleerde en essayist die in 1991 een maatschappelijke discussie veroorzaakte door te pleiten voor het beschikbaar stellen van een middel waarmee ouderen op een humane wijze een eind zouden moeten kunnen maken aan hun leven. Dit middel voor zelfdoding - volgens hem een recht van de mens - staat bekend als de "Pil van Drion", hoewel hij zelf nooit van een "pil" heeft gesproken.

Drion werd geboren in een gezin van zes kinderen; zijn vader Frans Drion was Kamerlid voor de Liberale Staatspartij. In de Tweede Wereldoorlog gaf hij met zijn broer Jan het verzetsblad De Geus uit. Dit blad had aan het eind van de oorlog een oplage van maar liefst 5000 exemplaren en werd grotendeels door de twee broers zelf volgeschreven.

Hij studeerde aan de Rijksuniversiteit Leiden. Na ook een jaar in Harvard te hebben gestudeerd, promoveerde hij in 1954. Hij werd vervolgens in 1955 hoogleraar Burgerlijk recht aan de Nederlandsche Economische Hoogeschool te Rotterdam (thans: Erasmus Universiteit). In 1959 werd hij hoogleraar aan de Rijksuniversiteit Leiden. Drion verliet in 1968 deze universiteit. In 1969 werd hij lid van de Hoge Raad, waarvan hij van 1981 tot 1984 vicepresident was. In 1986 hield Drion in zijn woonplaats Leiden de Huizingalezing onder de titel 'Eliteproblemen'.

Publicaties[bewerken]

Externe link[bewerken]