Humo

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Humo
HUMO.jpg
Genre Televisieblad, opinietijdschrift, radio- en televisiegids, satirisch tijdschrift
Frequentie Wekelijks
Oplage 150 232[1] (2013)
Lezersbereik 956 800 (2012)
Formaat 270 x 205 mm
Eerste editie 1936
Land(en) Vlag van België België
Regio(s) Flag of Flanders.svg Vlaanderen
Flag Belgium brussels.svg Brussel
Taal Nederlands
Hoofdredacteur Danny Ilegems
Uitgeverij(en) Sanoma Magazines Belgium
De Vijver Mediaholding
Website
Portaal  Portaalicoon   Media

Humo is de naam van een Belgisch populair weekblad. Het voerde tot eind 2011 als ondertitel onafhankelijk weekblad voor radio en televisie.[2] 'Humo' is afgeleid van Humoradio , wat een samentrekking van 'humor' en 'radio' was. Sanoma Magazines Belgium heeft een belang van 51% over Humo, de overige 49% is in handen van de NV De Vijver (de holding die ook Woestijnvis beheert). Televisiebedrijf Woestijnvis heeft de leiding over het blad.

Geschiedenis[bewerken]

Het blad verscheen voor het eerst als Humoradio in 1936 als Nederlandstalige tegenhanger van Le Moustique (nu: Télémoustique) bij de uitgeverij Dupuis uit Charleroi. Tussen 1940 en 1944, de oorlogsjaren, verscheen het niet. In 1958, toen de televisie het grote publiek begon te bereiken, werd het blad omgedoopt tot kortweg Humo.

Sinds de jaren zestig was Guy Mortier de hoofdredacteur, tot hij in 2003 met pensioen ging en daarna betrokken blijft als redactioneel adviseur. Tot 10 augustus 2010 was Jörgen Oosterwaal hoofdredacteur. Mortier gaf het blad een persoonlijke stempel en een kenmerkend satirisch karakter, onder meer door de schrijfstijl, de ironische voorpagina en de libertijnse columns en cartoons. Humo werd zo de spreekbuis van de progressieve generatie na 1968 in Vlaanderen op cultureel en politiek gebied.

Guido Van Liefferinge, die het blad Dag Allemaal uitbouwde tot de grote tegenspeler van Humo, hekelde dit als sensatiejournalistiek. De afkeer was wederzijds.[bron?]

Het weekblad Humo is naast in België ook in de grotere tijdschriftenwinkels in Nederland te koop. Tevens bestaat sinds het midden van de jaren negentig voor Nederlanders de mogelijkheid zich op het blad te abonneren.

Naast interviews en lichtvoetige reportages brengt Humo af en toe ook onderzoeksjournalistiek. Zo moest de Belgische minister Leo Delcroix in december 1994 ontslag nemen toen Humo berichtte over zijn in het zwart gebouwde villa in Zuid-Frankrijk. Een andere ophefmakende reportagereeks (die uiteindelijk de bal bleek misgeslagen te hebben) verscheen in 1986: Notaris X ging over seksueel misbruik van kinderen. In 2008 bracht Humo een dossier over de bouw van de Lange Wapperbrug in Antwerpen: als gevolg van die artikels kwam het hele Lange Wapper-project ter discussie. [bron?]

Op 23 september 2008 stuntten de uitgeverij Contact en het weekblad Humo met de verdeling van Dimitri Verhulsts nieuwe roman Godverdomse dagen op een godverdomse bol voor de prijs van een Humo-magazine (€ 2,30). Het boek, dat gedrukt was met een oplage van 320.000 exemplaren, kreeg je op die dag immers gratis bij het blad.

Op 4 november 2008 verscheen er in de satirische rubriek Het Gat van de Wereld in het blad een fotomontage waarin twee vrouwen fellatio toepassen op Fernand Koekelberg, een politiecommissaris die ervan verdacht werd twee agentes, Sylvie Ricour en Anja Savonet, ten onrechte een superpromotie te hebben bezorgd (zie zaak-Koekelberg). De advocaten van Koekelberg en Ricour dienden prompt een klacht in en de rechter besloot in kort geding dat het blad onmiddellijk uit de rekken diende te worden gehaald. Humo volgde het rechterlijk bevel, maar diende wel op haar beurt een klacht in tegen de censuur en inbreuk op het recht op vrije meningsuiting.

In 2010 verkocht Sanoma 49% van haar belang in Humo aan de NV De Vijver (de holding die Woestijnvis beheert).[3] Televisiebedrijf Woestijnvis heeft sindsdien de leiding over Humo. Merkwaardig genoeg bleef de ondertitel onafhankelijk weekblad behouden. De redactieploeg van Humo stapte over naar het nieuwe bedrijf en werkt sindsdien vanuit de vestiging van Woestijnvis in Vilvoorde. Naar eigen zeggen willen Woestijnvis en Humo in het snel veranderende medialandschap een toonaangevende rol blijven spelen en zijn ervan overtuigd dat ze elkaar kunnen versterken. Men wil het creatieve talent in Vlaanderen nog meer bundelen. Die bundeling moet in het nieuwe crossmediale landschap vuurwerk geven.[4][5]

De wekelijkse oplage van Humo kende de laatste jaren een dalende trend, van 271.408 exemplaren in 2005 naar 262.678 [6] in 2010, 197.692 in 2011, 167.730 in 2012, tot 150.232 exemplaren in 2013.[7]

Het hoofdredacteurschap van Humo is sinds het vertrek van Guy Mortier en Jörgen Oosterwaal een baan die niemand lang vol lijkt te houden. Opvolgers Sam De Graeve en Bart Vanegeren hielden het elk ongeveer een jaar vol en op 19 juli 2013 hield ook Wouter Van Driessche het voor bekeken. Hij werd opgevolgd door Karel Degraeve, voormalig hoofd van de redactie,[8] die op 23 september 2013 werd opgevolgd door Danny Ilegems.

Bekende (ex-)medewerkers[bewerken]

Hoofdredacteurs[bewerken]

Bekende huidige journalisten en fotografen

Bekende ex-Humo-journalisten

Rubrieken[bewerken]

Vaste rubrieken[bewerken]

  • Open Venster: lezersbrieven
  • Humo sprak met...: interviews met politici, sportlui, mensen uit de amusementssector
  • Uitgebreid radio- en televisieprogrammaoverzicht
  • Dwarskijker: televisiekritiek. Aanvankelijk geschreven door Willy Courteaux, later door Rudy Vandendaele
  • Beau Monde: humoristische roddel- en showbizzrubriek van Kenny De Groot
  • Week Tartaar: komisch weekoverzicht van (pdw)
  • Filmrubriek, door Erik Stockman
  • Boekenbal: boekenrubriek
  • The Wild Site: internetrubriek
  • Linke Boel: grappige en opmerkelijke internetlinks
  • TTT: (staat voor Tieners, Toppers, Treffers) uitgebreide muziekrubriek. In het verleden maakten onder andere Guy Mortier, Marc Didden, Marc Mijlemans, Rudy Vandendaele en Pdw deel uit van Humo's TTT-redactie. Momenteel zijn Serge Simonart, Jurgen Beckers, Geert Op de Beeck en Charlie Poel de bekendste medewerkers.
  • Columns door Jan Mulder, Hugo Matthysen, Herman Brusselmans, Arnon Grunberg, Tom Lanoye en Kees van Kooten


Jaarlijks en tweejaarlijks[bewerken]

  • Humo's Prijs van de Kijker: lezers kiezen het beste televisieprogramma dat het afgelopen jaar op de Vlaamse zenders te zien was
  • De Eindejaarsvraagjes: bekende Vlamingen vertellen wat zij de markantste gebeurtenis, het beste boek, de beste film van het afgelopen jaar vonden
  • Humo's Pop Poll: lezers kiezen de Man Van Het Jaar, de Vrouw Van Het Jaar, de Lul (m/v) Van Het Jaar etc.
  • Humo's gouden stud: de meest sexy voetballer van het jaar
  • Humo's Rock Rally: tweejaarlijkse talentenjacht sinds 1978 voor rockmuzikanten.
  • De HA! van Humo: prijs voor het beste tv-programma van het jaar
  • Humo's Comedy Cup: tweejaarlijkse talentenjacht voor comedians

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties