Hurken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een jongetje op zijn hurken

Op zijn hurken zitten is met gebogen knieën zo zitten, dat de billen op de hielen rusten zonder evenwel de grond te raken.[1]

Wie het van jongs af gewend is, kan lange tijd gehurkt zitten.[bron?] Voordeel hiervan is dat er geen verdere hulpmiddelen zoals een stoel nodig zijn en dat het lichaam (behalve de voeten) niet in aanraking komt met de - vaak vuile - bodem. In Oosterse landen is hurken een populaire zithouding.

In gehurkte houding kan men ook wildpoepen en -plassen, al is soms enige oefening nodig om hierbij niet de eigen kleding te bevuilen of uit evenwicht te raken.

Hurkoefeningen ter versterking van de bovenbenen en billen worden squats genoemd. Vaak maakt men dan ook gebruik van gewichten.

Wie in overdrachtelijke zin "op zijn hurken" gaat zitten, stelt zijn taalgebruik af op kinderen of minder intelligente personen.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. In deze context is hurken dus een zelfstandig naamwoord. Hurken is tevens een onovergankelijk werkwoord: hurken wordt dan gebruikt voor de beweging, dus het op je hurken gaan zitten. De etymologie van het woord is onduidelijk, www.etymologiebank.nl
Icoontje WikiWoordenboek Zoek hurken op in het WikiWoordenboek.