Hurken

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een jongetje op zijn hurken

Op je hurken zitten wil zeggen: met gebogen knieën zo zitten, dat de billen op de hielen rusten zonder de grond te raken. In deze context is hurken dus een zelfstandig naamwoord. Hurken is verder ook een onovergankelijk werkwoord: hurken wordt dan gebruikt voor de beweging, dus het "op je hurken gaan zitten". De etymologie van het woord is onduidelijk.[1]

Wie het van jongs af gewend is, kan lange tijd gehurkt zitten.[bron?] Voordeel is dat er geen hulpmiddelen nodig zijn, zoals een stoel, en dat het lichaam (behalve de voeten) niet in aanraking komt met de (vaak vuile) bodem. In Oosterse landen is het een populaire zithouding.

In gehurkte houding kan men ook wildpoepen en -plassen, al is soms enige oefening nodig om niet de eigen kleding te bevuilen of uit evenwicht te raken.

Hurkoefeningen ter versterking van bovenbenen en billen worden squats genoemd. Vaak maakt men dan ook gebruik van gewichten.

Wie in overdrachtelijke zin op zijn hurken gaat zitten stelt zijn taalgebruik af op kinderen of op minder intelligenten.

Bronnen, noten en/of referenties