Huub Stevens

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Huub Stevens
Huub Stevens2013.jpg
Persoonlijke informatie
Volledige naam Hubertus Jozef Margaretha Stevens
Geboortedatum 29 november 1953
Geboorteplaats Sittard, Nederland
Clubinformatie
Spelend bij Gestopt in 1986
Positie Verdediger
Huidige club VfB Stuttgart
Functie Trainer
Jeugd
RKSV Sittardia
Fortuna SC
Senioren
Seizoen Club w 0(g)
1970–1975
1975–1986
Fortuna Sittard
PSV Eindhoven
104 0(4)
293 (15)
Interlands
1979–1985 Vlag van Nederland Nederland 18 (1)
Getrainde clubs
1986–1993
1993–1996
1996–2002
2002–2003
2004–2005
2005–2007
2007–2008
2008–2009
2009–2011
2011–2012
2013–2014
2014
2014–
PSV (jeugdtrainer)
Roda JC
Schalke 04
Hertha BSC
1. FC Köln
Roda JC
Hamburger SV
PSV
Red Bull Salzburg
Schalke 04
PAOK
VfB Stuttgart
VfB Stuttgart
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Huub Stevens (Sittard, 29 november 1953) is een Nederlands voetbalcoach en voormalig voetballer.

Carrière als speler[bewerken]

Fortuna[bewerken]

Stevens groeide op in de Sittardse volkswijk Stadbroek, waar hij bij de jeugd van RKSV Sittardia speelde. Op twaalfjarige leeftijd vertrok Stevens naar Fortuna Sittard. Op zestienjarige leeftijd debuteerde hij onder trainer Evert Teunissen in het eerste elftal. Het was nochtans een moeilijke periode voor de tiener, die op 4 mei 1971 zijn vader Joseph verloor na een auto-ongeluk. Fortuna kwam in de jaren 1970 uit in eerste divisie. Stevens, een bikkelharde verdediger, groeide in korte tijd uit tot een titularis in de De Baandert.

PSV[bewerken]

In 1975 wees Adrie van Kraaij, die met Stevens samenspeelde in de UEFA-jeugd, zijn werkgever PSV op de kwaliteiten van de verdediger van Fortuna. In 1975 tekende Stevens een contract bij PSV, de toenmalige kampioen van Nederland, waar hij beschouwd werd als de opvolger van de Zweedse voorstopper Björn Nordqvist. Trainer Kees Rijvers was aanvankelijk niet onder de indruk van Stevens, die na hard trainen toch een basisplaats wist te veroveren.[1] In zijn eerste twee seizoenen liep hij wel twee keer een blessure op die hem langdurig aan de kant hield; eerst een kuitbeenbreuk en later een breuk van een middenvoetsbeentje.

Ondanks zijn blessureleed won Stevens in 1976 de dubbel met PSV. In de Eredivisie eindigde de club op de eerste plaats met een punt voorsprong op Feyenoord. In de bekerfinale versloeg de club Roda JC met het kleinste verschil na een treffer van Ralf Edström. Stevens speelde de volledige wedstrijd. In de Europacup I bereikte PSV dat seizoen de halve finale, waarin het werd uitgeschakeld door Saint-Étienne.

In het seizoen 1977/78 miste Stevens amper speelminuten bij PSV. De verdediger had dan ook een groot aandeel in het veroveren van de zevende landstitel in de geschiedenis van PSV. De Eindhovenaren wonnen dat jaar ook de UEFA Cup. Stevens en zijn ploegmaats schakelden eerst in de halve finale het FC Barcelona van de Nederlanders Johan Cruijff, Johan Neeskens en Rinus Michels uit en wonnen nadien in de finale van het Franse Bastia. Na een scoreloos gelijkspel tegen de Fransen in de heenwedstrijd maakte PSV het voor eigen volk af met een knappe 3-0 zege.

Na de eindwinst in de UEFA Cup kende PSV een sportieve dip. De club won geen nationale prijzen meer en raakte in de UEFA Cup niet verder dan de tweede ronde. In 1980 werd Rijvers vervangen door Jan Reker, die op zijn beurt na enkele maanden plaatsmaakte voor Thijs Libregts. Onder Libregts werd PSV in 1982 vicekampioen.

In 1983 keerde Reker terug als coach. Ditmaal slaagde hij er wel in om PSV naar een prijs te leiden. In zijn elfde seizoen voor de club werd Stevens voor de derde keer landskampioen. Na het behalen van de titel werd Hans Kraay sr. benoemd als trainer en speelde Stevens zijn basisplaats kwijt, waardoor hij een punt zette achter zijn spelerscarrière.

Trainer[bewerken]

Stevens begon zijn trainerscarrière in 1986 bij PSV, waar hij diverse jeugdteams trainde. In maart 1993 ging hij bij Roda JC uit Kerkrade aan de slag. Na onder meer een uiterst succesvol seizoen 1994/95, waarin Roda JC in de competitie tweede werd achter AFC Ajax, werd Stevens in oktober 1996 aangesteld als hoofdcoach van het Duitse Schalke 04. Bij deze club zou hij tot juni 2002 aan het bewind blijven. In 1997 won Stevens met Schalke 04 de UEFA Cup. In 2001 en 2002 won de club onder leiding van Stevens de DFB-Pokal. Na Schalke 04 ging Stevens Hertha BSC trainen. Bij de Berlijnse club werd hij op 4 december 2003 weggestuurd wegens gebrek aan succes. Hierna was hij van 14 juni 2004 tot 22 mei 2005 trainer van 1. FC Köln, waarmee hij door de kampioenschap van de 2. Bundesliga direct promotie wist te bewerkstelligen. Hij is de enige trainer van 1. FC Köln tussen 1996 en 2006 die niet werd ontslagen.

In mei 2005 keerde Stevens terug naar Nederland, waar hij opnieuw trainer werd van Roda JC. Deze functie vervulde hij tot 2 februari 2007; op 3 februari 2007 maakte Stevens de overstap naar het laaggeklasseerde Hamburger SV. Raymond Atteveld werd zijn opvolger bij Roda JC.[2] Stevens slaagde erin om HSV voor degradatie te behoeden; onder zijn leiding werden 30 punten uit 15 wedstrijden gehaald met uiteindelijk een zevende plaats in de Bundesliga als gevolg. In zijn eerste volledige jaar in de Noord-Duitse havenstad eindigde HSV als vierde, al werd plaatsing voor de UEFA Cup pas op de laatste speeldag (door een 7-0 zege op Karlsruher SC) veiliggesteld.

In het seizoen 2008/2009 was Stevens zeven maanden hoofdtrainer van PSV.[3] Stevens werd aangesteld door algemeen directeur Jan Reker, die in de jaren 80 trainer van PSV was toen Stevens nog bij PSV voetbalde. Op woensdag 28 januari 2009 bood Stevens bij de directie van de Eindhovenaren zijn ontslag aan als hoofdtrainer. Met een achterstand van vijftien punten op lijstaanvoerder AZ en vijf nederlagen in negentien competitieduels, een figurantenrol in UEFA Champions League en een snelle uitschakeling in de KNVB beker waren de prestaties in de eerste seizoenshelft ronduit teleurstellend. Bovendien verliep de samenwerking met Reker slecht en was er, naar zijn zeggen, geen klik meer tussen de spelersgroep en hem.

Op 21 april 2009 werd bekend dat Stevens Co Adriaanse op zal volgen als coach bij Red Bull Salzburg.[4] Hij tekent een contract voor twee seizoenen. Met deze club wordt Stevens in zijn eerste jaar als trainer landskampioen (2009-2010). Op 7 april 2011 werd hij ontslagen en opgevolgd door Ricardo Moniz. Op 27 september 2011 werd hij voor de tweede keer aangesteld als trainer van FC Schalke 04. Op 16 december 2012 werd Stevens ontslagen als trainer van Schalke 04. Dit wegens tegenvallende prestaties in de Bundesliga; Stevens had met zijn club zes duels op rij niet weten te winnen.[5] Jens Keller, jeugdtrainer bij Schalke, nam zijn taken per direct over. Zes maanden na zijn gedwongen vertrek bij Schalke 04 begon Stevens aan zijn tiende klus als hoofdtrainer. De Limburger tekende voor twee jaar bij PAOK. Ton Lokhoff werd kort na Stevens' aanstelling benoemd als diens assistent. Op 2 maart 2014 werd Stevens ontslagen als trainer van PAOK, direct nadat de ploeg had met 2-2 gelijk speelde tegen Ergotelis in een uitwedstrijd. De Griekse club houdt Stevens verantwoordelijk voor de slechte resultaten. Hoewel PAOK keurig tweede staat in de competitie, is de achterstand met Olympiakos te groot geworden. Op het moment van ontslag bedroeg de achterstand reeds 19 punten. Daarnaast is PAOK in de Europacup uitgespeeld, nadat het verloor van Benfica.

Stevens werd op 9 maart 2014 aangesteld als trainer van VfB Stuttgart. Hier volgde hij de ontslagen Thomas Schneider op. Hij leidde de Duitse ploeg in de laatste tien wedstrijden van het seizoen 2013-2014 en behoedde die in die tijd voor degradatie. Na afloop van het seizoen nam Armin Veh het roer over van Stevens, maar die stapte op 24 november 2014 na twaalf competitiewedstrijden op. Stuttgart stond op dat moment laatste in de Bundesliga, met negen punten uit twaalf wedstrijden. VfB Stuttgart stelde een dag later Stevens opnieuw aan.[6] Zijn tweede periode begon Stevens met een 4-1 overwinning op SC Freiburg.

Erelijst[bewerken]

Speler[bewerken]

Met PSV:

Trainer[bewerken]

Met Schalke 04:

Met 1. FC Köln:

Met PSV:

Met Red Bull Salzburg:

Persoonlijke prijzen:

  • Trainer van het jaar in Oostenrijk: 2009/10
  • Trainer des Jahrhunderts (“Trainer van de eeuw [van de club]”) gekozen door de supporters van Schalke 04

Zie ook[bewerken]

Voorganger:
Sef Vergoossen ad interim
Coach van PSV
2008-januari 2009
Opvolger:
Dwight Lodeweges ad interim
Bronnen, noten en/of referenties