Hypertoniciteit

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
1: Links een hypotone oplossing, rechts een hypertone oplossing.
2: Een isotone oplossing.

Hypertoniciteit (hypertoon) (letterlijk verhoogde druk) is de relatief hoge osmotische waarde van een oplossing vergeleken met een andere oplossing.

Bij de mens wordt de toniciteit meestal uitgedrukt ten opzichte van de normale osmotische waarde in het extracellulair milieu van het menselijk lichaam. Voor het menselijk lichaam is een toniciteit van > 285 meq/L hypertoon.

Gerelateerde termen zijn hypotoniciteit (verlaagde osmotische waarde), isotoon (gelijke osmotische waarde) en normotoon/normo-osmolair (gehandhaafde intake dus onverstoorde elektrolytenbalans/water en zoutverlies zijn in verhouding gebleven).