Hypseloconus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hypseloconus
Status: Uitgestorven, als fossiel bekend
Fossiel voorkomen: Jura
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dierenrijk)
Onderrijk: Metazoa
Stam: Mollusca (Weekdieren)
Onderstam: Echinozoa
Klasse: Tergomya
Orde: Hypseloconida
Geslacht
Hypseloconus
Berkey, 1898
Soorten
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Hypseloconus is een uitgestorven geslacht van weekdieren, dat leefde van het Laat-Cambrium tot het Vroeg-Ordovicium.

Beschrijving[bewerken]

Deze primitieve buikpotige kenmerkte zich door een hoge, kegelvormige, niet opgerolde schaal, waarvan de spits vaak niet centraal was gelegen. De vorm van de schaal was veranderlijk. De lengte bedroeg 1¾ cm.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Frank H.T. Rodes, Herbert S. Zim en Paul R. Shaffer (1993) - Natuurgids Fossielen (het ontstaan, prepareren en rangschikken van fossielen), Zuidnederlandse Uitgeverij N.V., Aartselaar. ISBN D-1993-0001-361
  • Hypseloconus in de Paleobiology Database