IERS referentiemeridiaan

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De IERS referentiemeridiaan is een meridiaan die internationaal als nulmeridiaan wordt gehanteerd bij de cartografie, het gps-systeem[1] en andere wereldomvattende stelsels. Zij wordt onderhouden door de International Earth Rotation and Reference Systems Service. Daar zij zelf de nullijn is, wordt zij aangeduid met 0° 0' 0,00" WL.

Een meridiaan is een denkbeeldige lijn over het aardoppervlak, haaks op de evenaar, van pool naar pool. Rond haar omtrek, bijvoorbeeld de evenaar, is de aarde verdeeld in 360 graden, die vanaf een nulmeridiaan worden uitgemeten. Zij worden aangeduid in graden (van 0 tot 180) oosterlengte, respectievelijk westerlengte. Een graad (°) kan verdeeld worden in 60 minuten (') en een minuut in 60 seconden ("). Samen met de positie in graden ten opzichte van de evenaar (de breedte) en eventueel de hoogte kan elke plek op aarde éénduidig worden aangegeven.

1rightarrow blue.svg Zie Nulmeridiaan voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

Er zijn oneindig veel meridianen mogelijk, maar slechts eentje daarvan is de nullijn. De locatie van de evenaar wordt bepaald door de as van de aarde. De keuze voor een nulmeridiaan echter, is een geografisch willekeurige. In de loop der tijd zijn er, vaak om economische of politieke redenen, vele van deze nullijnen in gebruik geweest. De oorsprong van het Europese begrip ten aanzien van deze kwestie ligt in de wetenschap ten tijde van de Hellenistische periode in Griekenland, maar het zou nog tot de tijd van de Grieks-Romeinse astronoom, wiskundige en geograaf Claudius Ptolemaeus (ca 90-168) duren voordat het hanteren van een specifieke nulmeridiaan bij cartografie en navigatie algemeen gebruik was.

Een nullijn met nog 23 meridianen

Een model van de aarde[bewerken]

Een meetkundig model.

Groeiende inzichten binnen de aardwetenschappen leidden tijdens de twintigste eeuw tot een steeds nauwkeuriger model van de aarde, hoewel zij door haar vorm wiskundig nauwelijks uit te drukken is. Voor metingen op het land werden in eerste instantie nog nationale exemplaren gehanteerd. Ontwikkelingen in lucht- en ruimtevaart, maar ook bijvoorbeeld inzichten in de platentektoniek, maakten een wereldstandaard wenselijk. Vanaf de jaren '50 hebben diverse instanties bijgedragen aan het formuleren van een universeel model van de planeet, ofwel een referentie-ellipsoïde. Met de komst van satellieten kon voor zo'n ellipsoïde voor het eerst het massacentrum van de planeet als oorsprong (meetkundig nulpunt) genomen worden, in tegenstelling tot een plaats op het oppervlak.[1][2]

Totstandkoming[bewerken]

Een op basis van zo'n model ontwikkeld stelsel van coördinaten, nulmeridianen en andere ijkpunten wordt een geodetisch datum genoemd. Eén van de eerste was het "North American Datum" van 1927 (NAD 27), in Europa werd in 1950 het "European Datum" (ED50) geïntroduceerd en DARPA van het Amerikaanse Ministerie van Defensie formuleerde onder meer WGS 60, WGS 66 en het thans internationaal veel gebruikte WGS 84, dat in 2004 bijgesteld is.[3]
De internationale referentiemeridiaan kwam in 1969 tot stand met behulp van het eerste satellietnavigatiesysteem (TRANSIT), waarvan het grondstation in Maryland (VS) geijkt was aan het NAD 27. Nadat op basis hiervan een geodetisch datum was geformuleerd, bleek zij bij metingen in Greenwich zo'n 5,31 boogseconden meer naar het oosten te liggen, hetgeen zich op de breedtegraad van die plaats laat vertalen als een verschil van 102,478 meter.[4][5] Wetenschap en techniek hebben de laatste decennia aan deze modellen nog verdere verbeteringen aangebracht.
In 1983 accepteerde de Internationale Hydrografische Organisatie deze referentielijn als haar standaard en in 1989 deed de Internationale Burgerluchtvaartorganisatie hetzelfde. Daarna volgen meer en meer instellingen, zodat zij thans de meest erkende internationale referentiemeridiaan is.

ITRS[bewerken]

Een op een iets ander basismodel gefundeerd referentiestelsel is het ITRS.[6] Het daarvan afgeleide "International Terrestrial Reference Frame", of ITRF, wordt door haar moederorganisatie elke paar jaar bijgesteld. Die overkoepelende instantie, de IERS is ook verantwoordelijk voor de uit WGS 84 ontstane internationale referentiemeridiaan.[3] Het zijn geen onderling strijdige systemen: ze verschillen op het aardoppervlak op zijn hoogst een paar centimeter en worden simpelweg door verschillende organisaties gebruikt. ITRS is het meest fundamentele systeem: WGS wordt er periodiek aan geijkt.[1] Diverse landen en/of continenten hanteren daarnaast een eigen, aan een plaatselijke referentiepunten gekoppeld geodetisch datum. Ten gevolge van de platentektoniek kan dat punt tot een paar centimeter per jaar verschuiven. Gaandeweg zal het verschil met het wereldwijde ITRS daardoor groter worden, en zullen de parameters van de omrekening (coördinatentransformatie) dus periodiek aangepast moeten worden.

Wikipedia[bewerken]

De in Wikipedia-artikelen soms vermelde coördinaten komen tot stand op basis van WGS 84, en daardoor voor wat betreft de lengtegraad op de IERS nulmeridiaan.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c (en) WGS 84, site van Office for Outer-Space Affairs van de VN, geraadpleegd 21 juni 2013.
  2. (en) The International Terrestrial Reference System (ITRS), IERS.org, geraadpleegd 21 juni 2013.
  3. a b (en) The WGS84 System, University of New South Wales (AU), geraadpleegd 21 juni 2013.
  4. NB: in 1989. Sindsdien heeft de tektonische plaat waarop Greenwich ligt, jaarlijks met 2,5 cm in noordoostelijke richting bewogen, waarmee het verschil dus kleiner zou zijn geworden.
  5. (en) WGS84 and the Greenwich Meridian, GreenwichMeridian.org, geraadpleegd 21 juni 2013.
  6. (en) Michael Soffel, Ralf Langhans, "Space-Time Reference Systems", Westport, 2013, p. 193.