IJsco

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een ijsco of een ijshoorntje

Een ijsco (ook: ijshoorntje of ijsje) is een portie consumptie-ijs op een stokje of in een hoorntje.

Hoorntje[bewerken]

Een hoorntje is een eetbaar ijsbakje van wafeldeeg. De oudste recepten voor eetbare bakjes dateren uit Franse kookboeken uit 1825. Het hoorntje in combinatie met ijs werd echter pas populair begin 20e eeuw, namelijk bij de Louisiana Purchase Exposition in 1904.

Frederick Bruckman vroeg in 1912 patent aan op een hoorntjesrolmachine.[1] Vóór de uitvinding hiervan werden de wafels met de hand opgerold. Ook waren er metalen en papieren hoorntjes.

Vormen[bewerken]

Vormen ijsco's zijn:

  • In een eetbaar bakje of opgerolde wafel
  • Tussen twee wafels
  • Aan een stokje

Taalkundige aspecten[bewerken]

Het woord ijsco is hoogstwaarschijnlijk afgeleid van 'ijscompagnie', een bedrijf dat in de jaren '20 ijswagentjes exploiteerde. Op de zijkant van de wagentjes stond ijsco., wat tot soortnaam is geworden.[2]

In grote delen van Vlaanderen wordt een ijsco met een stokje een frisco genoemd. Een hoorntje heet in Oost-Vlaanderen een torentje en er bestaat ook een variant tussen twee, dunne, harde wafeltjes, die een cadet wordt genoemd.

andere dingen[bewerken]

  1. Onbekende auteur. Eetbaar ijsbakje Quest, mei 2007, blz. 12.
  2. Plunkett, John. "WNT - Lemma IJsco", Woordenboek der Nederlandse Taal