IJsplateau

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ross IJsplateau in 1997

Een ijsplateau, ijsplaat, ijsbarrière of schelfijs, soms ook ijsschol genoemd, bestaat uit ijs dat vanaf een gletsjer in zee stroomt. IJsplateaus treft men aan in Antarctica, Groenland en het Russische en Canadese Arctische gebied.

IJsplateaus zijn grote drijvende ijsvlakten die vastzitten aan het land. Een ijsplateau wordt constant gevoed door stromend gletsjerijs. Het verliest daarnaast massa door het afkalven van ijsbergen. Dit is een natuurlijk proces dat niet per se een indicatie hoeft te zijn van klimaatveranderingen. De laatste jaren lijkt de hoeveelheid afkalvende ijsbergen toe te nemen. Wetenschappers zijn het niet eens over de vraag of dit het gevolg is van het broeikaseffect of dat het losstaande gebeurtenissen zijn.

De grootste ijsplateaus ter wereld zijn het Ross-ijsplateau (487.000 km2), en het Filchner-Ronne-ijsplateau (430.000 km2), beide in West-Antarctica.

Zie ook[bewerken]