IJzerpentacarbonyl

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
IJzerpentacarbonyl
Structuurformule en molecuulmodel
Structuurformule van ijzerpentacarbonyl
Structuurformule van ijzerpentacarbonyl
Algemeen
Molecuulformule
     (uitleg)
Fe(CO)5
IUPAC-naam ijzerpentacarbonyl
Andere namen ijzercarbonyl
Molmassa 195,90 g/mol
CAS-nummer 13463-40-6
Beschrijving Rode tot gele vloeistof met scherpe, indringende geur
Waarschuwingen en veiligheidsmaatregelen
Ontvlambaar Toxisch
Gevaar[1]
H-zinnen H225 - H300 - H311 - H330
EUH-zinnen geen
P-zinnen P210 - P260 - P264 - P280 - P284 - P301+P310
Fysische eigenschappen
Aggregatietoestand vloeibaar
Kleur rood-geel
Dichtheid 1,45 g/cm³
Smeltpunt -20[1] °C
Kookpunt 103[1] °C
Vlampunt -15[1] °C
Zelfontbrandings- temperatuur 50 °C
Onoplosbaar in water
Waar mogelijk zijn SI-eenheden gebruikt. Tenzij anders vermeld zijn standaardomstandigheden gebruikt (298,15 K of 25 °C, 1 bar).
Portaal  Portaalicoon   Scheikunde

IJzerpentacarbonyl is een anorganische verbinding met als brutoformule Fe(CO)5, waarin 5 koolstofmonoxidemoleculen coördinatief gebonden zijn aan ijzer. Het is onder standaardomstandigheden een roodachtige tot gele vloeistof met een scherpe geur. Het werd voor het eerst gesynthetiseerd en beschreven door Ludwig Mond in 1891.

IJzerpentacarbonyl is niet oplosbaar in water en giftig. Bij inademing kan ijzerpentacarbonyl longirritatie veroorzaken.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b c d   Iron(0)pentacarbonyl geraadpleegd op 27 februari 2011