ISO (bestandsindeling)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Iso is een term voor de ISO 9660-bestandsindeling die staat voor een exacte kopie, ook wel image genoemd, van een cd of dvd. Deze exacte kopie bevat, naast de op de media aanwezige bestanden, ook zaken als bootcodes, structuren en attributen. Hierdoor is het ISO-formaat zowel interessant vanuit het oogpunt van distributie, er is immers één bestand in plaats van vele losse bestanden, als vanuit het oogpunt van kopiëren, want er wordt door het branden van een ISO op een lege cd immers een exacte kopie gemaakt.

Toepassingen [bewerken]

Een iso kan gebrand worden op een compact disc (cd) of dvd via speciale brandsoftware. Niet alle brandsoftware kan iso's maken en/of branden op cd's.

Als een virtuele cd-romspeler is geïnstalleerd, kan een computer de cd zien als een cd die in een cd-romspeler zit. Een voorbeeld van software die dit kan verwezenlijken, is, voor Windows, Daemon Tools. Het emuleren van een cd-romspeler heeft als groot voordeel dat er, in tegenstelling tot bij een cd/dvd, geen sprake is van toegangstijden en dit dus veel sneller werkt

Door een image te maken van bijvoorbeeld een tegen kopiëren beveiligde cd, kan de beveiliging mee gekopieerd worden. Als de image dan op een cd gebrand wordt, zal de computer deze echter zelden aanvaarden als een originele cd-rom.