I Take This Woman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
I Take This Woman
Regie Genoemd:
W.S. Van Dyke
Ongenoemd:
Frank Borzage
Josef von Sternberg
Producent Louis B. Mayer
Bernard H. Hyman
Lawrence Weingarten
Scenario James Kevin McGuinness
Ben Hecht
Hoofdrollen Spencer Tracy
Hedy Lamarr
Muziek Artur Guttmann
Bronislau Kaper
Montage George Boemler
Cinematografie Harold Rosson
Distributie Metro-Goldwyn-Mayer
Première Vlag van Verenigde Staten 2 februari 1940
Genre Drama
Speelduur 98 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget $ 700.000
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

I Take This Woman is een Amerikaanse film uit 1940 onder regie van W.S. Van Dyke, met hulp van Frank Borzage en Josef von Sternberg. De film is gebaseerd op het ongepubliceerde verhaal A New York Cinderella van Charles MacArthur.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De glamoureuze Georgi Gragore houdt zielsveel van Phil Mayberry, maar weet dat ze nooit bij hem kan zijn. Dit idee kan ze niet verdragen en daarom besluit ze een einde aan haar leven te maken door van een schip in de zee te springen. Dokter Karl Decker behoedt haar van het plegen van zelfmoord en zorgt ervoor dat ze veilig aankomt in New York City. Daar brengt ze haar dagen door zonder levenlust of doel voor ogen. Daarom besluit ze Karl op te zoeken in zijn kliniek en ontdekt dat hij een gerespecteerde en geliefde dokter is bij al zijn patiënten.

Om haar leven weer een doel te geven, biedt Karl haar een baan aan bij de kliniek. In loop der tijd wordt hij verliefd op haar en vraagt om haar hand. Na een vluchtig bruiloft ontmoet hij de vrienden van Georgi, die allen rijke socialites blijken te zijn. Karl krijgt het gevoel dat hij haar niet het leven kan bieden dat ze gewend is. Als dokter Duveen hem een beter betaalde baan aanbiedt bij het helpen van mensen die lijden aan hypochondrie, accepteert hij deze onmiddellijk.

Ondertussen wordt Georgi nog steeds achtervolgd door de gevoelens die ze heeft voor Mayberry. Ze zoekt hem op in zijn appartement en realiseert zich dat ze niet langer van hem houdt. Karl is razend als hij ontdekt dat hem heeft opgezocht en weigert te luisteren naar haar verhaal. Nog voordat ze hun ruzie kunnen bijleggen moet hij met spoed naar het ziekenhuis. Hij ziet daar in dat hij een hekel heeft aan zijn nieuwe baan en kondigt aan dat hij op expeditie naar China zal gaan. Georgi schakelt de hulp in van zijn vroegere patiënten om hem tegen te houden. Door dit te doen houdt ze hem niet alleen tegen, maar laat ze hem inzien hoeveel ze van hem houdt.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage
Tracy, Spencer Spencer Tracy Dr. Karl Decker
Lamarr, Hedy Hedy Lamarr Georgi Gragore Decker
Teasdale, Verree Verree Teasdale Madame 'Cesca' Marcesca
Taylor, Kent Kent Taylor Phil Mayberry
Day, Laraine Laraine Day Linda Rodgers
Barrie, Mona Mona Barrie Sandra Mayberry
Carson, Jack Jack Carson Joe
Cavanagh, Paul Paul Cavanagh Bill Rodgers
Calhern, Louis Louis Calhern Dr. Martin Sumner Duveen
Drake, Frances Frances Drake Lola Estermont
Main, Marjorie Marjorie Main Gertie

Achtergrond[bewerken]

In oktober 1938 waren de eerste plannen om het verhaal A New York Cinderella te verfilmen. Josef von Sternberg zou de film regisseren, met Walter Pidgeon in de rol van Phil Mayberry. Enkele dagen later werd bevestigd dat ook Spencer Tracy en Hedy Lamarr waren geselecteerd. Louis B. Mayer wilde dat de film het Amerikaanse filmdebuut voor Lamarr zou betekenen, maar het maken van de film duurde hier te lang voor. Von Sternberg trok zich twee weken later terug van de film, wegens 'artistieke verschillen'.[1]

Frank Borzage werd onmiddellijk aangesteld als Von Sternbergs vervanger. Hij wijzigde de titel naar I Take This Woman en verving de actrices Ina Claire en Adrienne Ames door Verree Teasdale en Laraine Day.[2] Gedurende de volgende maanden had de film veel vertragingen en op 2 december 1939 werd W.S. Van Dyke aangewezen om de regie op zich te nemen. Pidgeon was inmiddels vervangen door Kent Taylor.

Omdat veel leden van de filmploeg werden vervangen en het in een lange periode werd opgenomen, kostte het maken van de film veel geld. Door de lange voorbereidingsperiode kreeg het zelfs de bijnaam I Re-Take This Woman.[3] De opnamen zelf duurden slechts drie weken. Hoewel dit niet lang was, verliep het met veel problemen. Tracy kon niet goed overweg met Lamarr en vond dat ze misbruik maakte van haar hechte band met studiohoofd Mayer.[4]

De film werd na veel oponthoud aan het begin van 1940 uitgebracht. De verwachtingen lagen hoog. Toen Mayer Lamarr de rol gaf, vertelde hij dat het een grote film zou worden die van haar de grootste ster van MGM zou maken. Na de release werd het echter teleurstellend ontvangen. Tracy kreeg lof voor zijn vertolking en Lamarr werd een 'godin' genoemd door een criticus. Het verhaal kreeg het echter te verduren. Lamarr beschreef het later dan ook als 'iets wat men tegenkomt in een soapserie'.[4] Lamarr ging voor het publiek onopgemerkt voorbij en haar doorbraak moest dus in 1940 nog komen.

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Internet Movie Database - Trivia
  2. (en) Turner Classic Movies Notes for I Take This Woman (1940)
  3. (en) William Powell: The Life and Films door Roger Bryant - Pagina 142
  4. a b (en) Turner Classic Movies I Take This Woman: Overview Article