Ian Paisley

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ian Paisley in 2007

Ian Richard Kyle Paisley (Ballymena, 6 april 1926) is een orthodox-protestantse Noord-Ierse dominee en politicus. Vanaf maart 2007 tot mei 2008 was hij minister-president van Noord-Ierland.

In de jaren vijftig richtte hij Ulster Protestant Action op. Er heerste op dat moment grote werkloosheid in Noord-Ierland, en deze groepering maakte zich sterk voor protestantse arbeiders, ook, of misschien wel juist, als dit ten koste ging van katholieke arbeiders. Paisley werd in 1970 gekozen als lid van het Lagerhuis en het volgende jaar begon hij de Democratische Unionistische partij, tegenwoordig de grootste partij van Noord-Ierland. Daarnaast bleef hij zijn werk als predikant in de Free Presbyterian Church of Ulster uitoefenen.

Jarenlang was hij de meest vocale en onverzettelijke tegenstander van verandering van de status quo in zijn land. Toen de Britse premier Margaret Thatcher en de Ierse premier Garret FitzGerald in 1985 een overeenkomst bereikten, waarin de Ierse regering een adviserende rol in de Noordierse politiek werd toebedeeld, demonstreerden meer dan 200.000 Unionisten in Belfast onder het motto "Ulster Says No".

Hij meent dat het katholicisme een vloek is die moet worden bestreden. Hij heeft veel macht in Noord-Ierland: hij noemde het voorkomen van het onafhankelijk worden van heel het Ierse eiland (wat de Britse regering in de 19e eeuw van plan was) een "bewijs dat Gods hand had ingegrepen om de ware mensen te behoeden".

Aanvankelijk weigerden Paisley en zijn partij deel te nemen aan het onderhandelingsproces over Noord-Ierland. Hij weigerde met de Sinn Féin, republikeinse katholieken, ook wel verbonden met de IRA, om één tafel te zitten, zolang niet alle wapens waren ingeleverd. Op 28 juli 2005 kondigt de IRA aan om definitief de wapens neer te leggen en te vernietigen. De gewapende strijd moest plaats gaan maken voor politiek debat. Daarop zei Dominee Paisley bereid te zijn om met Sinn Féin om de tafel te gaan zitten.

In oktober 2006 ging de DUP akkoord met de "St. Andrews Agreement", waarin Sinn Féin het gezag van de Noord Ierse politie voor het eerst erkende. Op 26 maart 2007 gebeurde wat jarenlang voor onmogelijk gehouden was: Paisley en Sinn Féin-leider Gerry Adams zaten samen aan tafel en besloten samen een regering te vormen. Deze is op 8 mei gevormd, waarbij Paisley minister-president van Noord-Ierland werd. In mei 2008 legde de inmiddels 81-jarige Paisley zijn functies als premier en leider van de DUP neer. Zijn opvolger was Peter Robinson.

Paisley was van 1979 tot 2004 ook lid van het Europees Parlement. Daar kwam hij in het nieuws in 1988, toen hij een toespraak van Paus Johannes-Paulus II verstoorde, de paus voor antichrist uitmaakte en de zaal werd uitgezet. Tot april 2010 was hij lid van het Britse Lagerhuis.


Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]