Iceni

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hier woonden de Iceni
Een munt van de Iceni

De Iceni waren een Keltische stam die rond het begin van de jaartelling in het huidige Norfolk en delen van Suffolk en Cambridgeshire (Groot-Brittannië) woonden. De geschiedenis van de Iceni wordt ontleend aan munten (voor met name de vroegste periode) en Publius Cornelius Tacitus die hen beschrijft rond het jaar 118 maar gebeurtenissen uit het jaar 47 beschrijft.

Anted (of Antedios) was koning van de Iceni toen de legers van de Romeinse keizer Claudius in 43 Britannia binnenvielen. De Iceni stelden zich niet te weer tegen de legioenen, waardoor Anted koning kon blijven al was dat wel als vazal-koning van Rome. Uit vondsten blijkt dat Anted zich met nieuw geslagen munten wilde profileren als de nieuwe leider van de Iceni, hetgeen hem niet in dank werd afgenomen door (delen van) zijn stam. Hij produceerde daarop een munt met de naam ECEN (wat staat voor Iceni) als symbool van de Iceni verenigd onder één koning: Anted.

Zijn pogingen om het Iceense volk onder hem te verenigen mislukten. Aesu (of Aesunos) en Saenu (of Saenuvax), twee onderkoningen van de Iceni, startten een burgeroorlog met het gevolg dat de Iceni het Romeinse kamp verlieten en in opstand kwamen tegen de gouverneur Publius Ostorius Scapula (47). Het is niet duidelijk door wie de opstand geleid werd. Met name de positie van Anted is onduidelijk. Wel staat vast dat de Iceni geen kans hadden tegen de Romeinen en zowel Anted, Aesu en Saenu overleefden de strijd niet. Scapula zette vervolgens Prasutagus als vazal-koning op de Iceense troon.

De politieke relatie met de Iceni was hersteld. Dat veranderde echter met de dood van Prasutagus. In zijn testament had hij bepaald dat een groot deel van zijn bezit naar de keizer in Rome, Nero, zou gaan. Ook zijn dochters had hij echter als erfgenaam benoemd en dat was hem – als vazal-koning – verboden. De reactie van de Romeinen was gruwelijk. Het land van de Iceni werd ingenomen en huizen werden verwoest. Boudicca werd publiek gegeseld en haar dochters werden door Romeinse soldaten verkracht.

Dit was aanleiding voor de weduwe van Prasutagus, Boudicca om een genadeloze opstand te beginnen tegen de Romeinen en de Britse stammen die hen steunden. Ondanks eerste successen waarbij ze het Legio IX Hispana onder Quintus Petillius Cerialis versloegen te Camulodunum, nu Colchester en daarna Londinium, nu Londen verwoestten, liep de opstand op een nederlaag uit voor Boudicca in de Slag tussen Boudicca en Paulinus. Als gevolg daarvan pleegde ze volgens Tacitus zelfmoord door vergif in te nemen, maar Cassius Dio vermeldt dat ze van ziekte stierf. De Iceni werden vervolgens zeer zwaar gestraft door de Romeinen.