Ich hatt' einen Kameraden
Ich hatt’ einen Kameraden of "Der gute Kamerad" is een traditionele klaagzang in het Duitse leger. De tekst werd in 1809 geschreven door de Duitse dichter Ludwig Uhland. In 1825 maakte de componist Friedrich Silcher de muziek.
Der gute Kamerad speelt een belangrijke ceremoniële rol bij het Duitse leger en is een integraal deel van een militaire begrafenis sinds 1870. Het lied is ook traditioneel geworden bij de begrafenissen van militairen in Oostenrijk, de Oostenrijkse brandweer en het zeer gepruisiseerde Chileense leger. Het wordt ook in zekere mate gebruikt in het Franse leger, met name in het Vreemdelingenlegioen. Wanneer het lied wordt afgespeeld salueren de soldaten, een eer die alleen eigenlijk aan nationale volksliederen is gegeven.
Af en toe wordt het lied gespeeld bij burgerlijke plechtigheden, meestal als de overledene aangesloten was bij het leger. Het wordt ook vaak gezongen bij de begrafenis van leden van een Studentenverbindung. Het lied wordt tenslotte ook gezongen op Volkstrauertag, de Duitse herdenkingsdag voor de gesneuvelden.
Het lied wordt ook gespeeld bij kransleggingen van buitenlandse staatshoofden en anderen bij het Duits nationaal oorlogsmonument in de Neue Wache in Berlijn.
Tekst [bewerken]
| Tekst | Vertaling |
|---|---|
|
Ich hatt' einen Kameraden, Eine Kugel kam geflogen: Will mir die Hand noch reichen, |
Ik had eens een kameraad, Een kogel kwam gevlogen Wil mij zijn hand nog reiken, |