Identiteitskaart

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Een identiteitskaart is een officieel document dat de houder ervan identificeert.

Europees Nederland[bewerken]

De Nederlandse identiteitskaart (NIK) is een plastic kaart met de afmetingen van een bankkaart (zoals gedefinieerd in de internationale standaard ISO 7810) met vrijwel dezelfde gegevens als een paspoort:

Met ingang van 26 augustus 2006 zijn de Nederlandse reisdocumenten voorzien van een RFID-chip waarop paspoortgegevens en pasfoto digitaal zijn opgenomen. De kaart bevat een machinaal leesbare zone van 3 regels. De eerste regel begint met I<NLD.

Leges[bewerken]

Op 7 oktober 2010 besliste het Gerechtshof 's-Hertogenbosch dat voor de identiteitskaart geen leges geheven mochten worden.[2] Tegen deze uitspraak werd cassatie ingesteld bij de Hoge Raad der Nederlanden. Op 9 september 2011 bepaalde de Hoge Raad bepaald dat er inderdaad geen leges geheven mochten worden.[3][4] Tijdelijk werden dan ook geen leges meer geheven, behalve voor jongeren onder de 14 jaar omdat voor hen geen identificatieplicht geldt.[5]

De Wet van 13 oktober 2011, houdende regeling van een grondslag voor de heffing van rechten voor de Nederlandse identiteitskaart van minister Piet Hein Donner regelt dat gemeenten rechten kunnen heffen voor de kaart, en dat deze aangemerkt worden als gemeentelijke belastingen. De wet bepaalt dat deze terugwerkt tot en met 22 september 2011, de dag na de datum van indiening van het wetsvoorstel bij de Tweede Kamer.[6][7]

Geldigheid[bewerken]

Sinds 9 maart 2014 is de identiteitskaart voor volwassenen tien jaar geldig.[1] Vóór deze datum was dat vijf jaar.[8] Voor personen onder de 18 jaar is de identiteitskaart nog steeds vijf jaar geldig.[9]

Een identiteitskaart die is aangevraagd op of na 20 januari 2014 is geen officieel reisdocument. Er kan wel mee gereisd worden naar landen die een Nederlandse identiteitskaart accepteren. Dit zijn:[10]

† Reizigers die Turkije binnenkomen met een persoonlijk voer- of vaartuig hebben een paspoort nodig, omdat hun vervoermiddel hierin wordt genoteerd.[11] Reizigers die niet met eigen vervoer komen, worden ook met een identiteitskaart toegelaten.

Europese Identiteitskaart[bewerken]

De voorloper van de Nederlandse Identiteitskaart is de Europese Identiteitskaart. Deze kaart was groter (ID2 formaat) en wordt niet meer uitgegeven sinds het in werking treden van de nieuwe paspoortwet op 1 oktober 2001. De kaart werd ter plekke gemaakt bij de uitgevende instantie door het lamineren van een geprinte kaart waarop de pasfoto was geplakt. Naast de velden van de Nederlandse Identiteitskaart, werd ook het adres opgenomen.

Caribisch Nederland[bewerken]

Voorbeeldkaart Saba

De Identiteitskaart BES, ook bekend als de sédula, is een plastic kaart met de afmetingen van een bankkaart (zoals gedefinieerd in de internationale standaard ISO/IEC 7810) met vrijwel dezelfde gegevens als op een internationaal reispaspoort:

  • familienaam
  • voornamen
  • geboortedatum
  • geboorteplaats
  • geslacht
  • nationaliteit
  • identificatienummer
  • kaartnummer
  • verblijfstatus
  • datum van uitgifte
  • uiterste geldigheidsdatum
  • handtekening

De Identiteitskaart BES wordt door een openbaar lichaam verstrekt aan alle ingezeten (Nederlanders en legaal verblijvende vreemdelingen) van het betreffende openbaar lichaam die 12 jaar of ouder zijn en dient voornamelijk als identificatiemiddel voor overheidsinstanties. De wettelijke basis wordt gevormd door de Wet identiteitskaarten BES. Deze wet is ontstaan door omzetting en aanpassing van de Nederlands Antilliaanse 'Landsverordening Identiteitskaarten'.

Geldigheidsduur[bewerken]

De kaart is maximaal vijf jaar geldig. Voor vreemdelingen geldt dat de kaart nooit langer geldig is dan hun verblijfsstatus toestaat.

Identiteitskaarten die voor 10 oktober 2010 zijn uitgegeven op Bonaire blijven tot de vermelde geldigheidsdatum geldig, aangezien deze aan de gestelde veiligheidseisen voldoen. De oude identiteitskaarten van Sint Eustatius en Saba hebben hun geldigheid verloren per 1 juli 2011.

Reisdocument[bewerken]

De Identiteitskaart BES is voor personen met de Nederlandse nationaliteit in zeer beperkte mate te gebruiken als reisdocument. Er kan slechts mee gereisd worden naar een ander openbaar lichaam. Verder streeft de Nederlandse overheid ernaar dat het mogelijk blijft om er mee te reizen naar Aruba, Curaçao en Sint Maarten.

België[bewerken]

De Belgische identiteitskaart is een elektronische kaart, e-ID genaamd. De tekst "BELGIË IDENTITEITSKAART" is aanwezig in het Nederlands, Frans, Duits en Engels. Welke taal als eerste wordt genoemd is afhankelijk van de woonplaats. Enkel bij afgifte in het Brussels Gewest (Nederlands/Frans), in gemeenten waar taalfaciliteiten van toepassing zijn (Nederlands/Frans of Frans/Duits) of in het buitenland (Nederlands/Frans/Duits) mag de houder zelf bepalen welke van de beschikbare talen als eerste wordt genoemd.[12] De overige velden zijn in het Engels en in de als eerste genoemde taal. De kaart heeft de afmetingen van een bankkaart (ID1, zoals gedefinieerd in de internationale standaard ISO 7810) met vrijwel dezelfde gegevens als op een internationaal reispaspoort:

Het adres van de houder staat niet op de kaart vermeld, maar zit in de ingebouwde chip opgeslagen. De achterkant heeft een machine-leesbare zone die begint met IDBEL.

Geldigheid[bewerken]

De identiteitskaart is geldig binnen de landen van Europese Unie, en bovendien in Andorra, Liechtenstein, Monaco, Noorwegen, San Marino, Turkije, IJsland, Zwitserland, de Kanaaleilanden, Man, de Canarische Eilanden, Madeira, de Azoren, de Faeröer, Groenland, Bosnië-Herzegovina, Servië, Kosovo, Montenegro, Macedonië, Albanië, Noord-Cyprus en Vaticaanstad.

De kaart was oorspronkelijk vijf jaar geldig. Reeds vanaf 2010 was er sprake van een verlenging van de geldigheidsduur. In 2012 werd in de wet vastgelegd dat die termijn 10 jaar zou worden. Uiteindelijk trad de wet in werking op 1 maart 2014.[13] Voor identiteitskaarten voor kinderen geldt een geldigheidsduur van zes jaar en voor identiteitskaarten van personen ouder dan 75 jaar geldt een termijn van dertig jaar.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Paspoort twee keer zo lang geldig, ID-kaart zonder vingerafdrukken
  2. LJN: BN9659, Gerechtshof 's-Hertogenbosch, 09/00474
  3. Hoge Raad: identiteitskaart moet gratis NOS, 9 september 2011
  4. Gemeente mag geen leges heffen voor identiteitskaart Rechtspraak.nl, Nieuws, 9 september 2011
  5. Legesheffing voor Nationale Identiteitskaart niet meer mogelijk
  6. Toch weer betalen voor ID-kaart
  7. Heffing rechten voor Nederlandse identiteitskaart
  8. Geldigheid, www.paspoortinformatie.com
  9. Paspoort of identiteitskaart voor kinderen
  10. Paspoort en identiteitskaart, Rijksoverheid.nl
  11. Toelating tot Turkije, Nederlands Consulaat-Generaal in Istanboel
  12. Portaal belgium.be, Informatie en diensten van de overheid, geraadpleegd op 23 januari 2012
  13. Identiteitskaarten vanaf 1 maart 10 jaar geldig, DeRedactie.be, 17 januari 2014]