Idesbaldus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Heiligen Godelieve en Idesbald in het Duinenkerkje te Oostende.

Idesbald (Eggewaartskapelle (Veurne), 1090 - 18 april 1167) was abt van de Abdij Onze-Lieve-Vrouw Ten Duinen te Koksijde en werd later een Vlaamse heilige.

Levensloop[bewerken]

Geboren als Idesbald Van der Gracht werd hij kanunnik van de Sint-Walburgakerk (Veurne). Hij had een degelijke theologische en liturgische scholing genoten. Rond 1140 werd hij monnik in de jonge abdij van Onze-Lieve-Vrouw Ten Duinen te Koksijde. Hij kreeg er de functie van portier. Later werd hij cantor: hij organiseerde de liturgie en beheerde de liturgische boeken van de abdij. Toen abt Albero vertrok in 1155 uit de Duinenabdij, koos de gemeenschap Idesbald als derde abt. Onder zijn leiding kwam de abdij tot bloei; hij liet schepen bouwen om wol vanuit Engeland te importeren voor de lakennijverheid. In 1167 nam Idesbald ontslag als abt van de Duinenabdij. In datzelfde jaar overleed hij.

Na zijn dood[bewerken]

Monniken van de abdij ontdekten op 13 november 1623 een loden kist onder de puinen van de kapittelzaal van de inmiddels verwoeste abdij, met daarin het ongeschonden lichaam van Idesbald. De kist werd eerst in de abdijhoeve Ten Bogaerde verborgen (Aartshertogin Isabella kwam zijn stoffelijk overschot begroeten) om tenslotte, na de vlucht van de Duinheren uit Koksijde via Nieuwpoort, in 1627 naar Brugge te worden overgebracht. Hij werd definitief begraven in de Onze-Lieve-Vrouw-ter-Potteriekerk te Brugge op 6 april 1831.

Bij Gérardine Rychaert uit Veurne werd in 1624 een duiveluitdrijving uitgevoerd na een bezoek aan Idesbaldus. Eerdere pogingen waren mislukt. Op 2 oktober 1625 bezocht Dame Marie Briois, cisterciënzerin uit Marquette (bij Rijsel) de relieken van Idesbaldus en werd genezen van haar zware migraine. De kustbewoners begonnen Idesbald te vereren en er werd een kruis geplaatst op de plaats waar hij werd gevonden. Op 11 juni 1798, in de nadagen van de Franse Revolutie werd dit kruis verwijderd en verbrand om in 1983 door een nieuw te worden vervangen. In 1819 hadden de vijf laatste monniken van de abdij van Koksijde een kapel op de vindplaats gebouwd.

In 1894 werd Idesbald door paus Leo XIII zaligverklaard. Zijn feestdag is op 18 april. Hij is patroonheilige van de zeelieden en wordt aanroepen tegen koorts, jicht en reuma.

Idesbaldus gaf zijn naam aan het kustdorp Sint-Idesbald, dorpje nabij de Duinenabdij, plaats waar zijn lichaam werd gevonden.

Bibliografie[bewerken]

  • De Duinenabdij van Koksijde. Cisterciënzers in de Lage Landen, Lannoo, 2005
  • Nivardus Van Hove, Het leven, mirakelen ende wonderlycke vindinge van het heyligh ende ongeschonden lichaem van den S. Idesbaldus derden abt van de vermaerde abdye van Duynen, nu binnen de stadt van Brugghe, Brugge, 1686, 261 blz. (beschikbaar op oogle Books)

Externe links[bewerken]