Ierse wolfshond

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ierse wolfshond
Hondenras
IrishWolfhoundPair.jpg
Basisinformatie
Andere namen Ierse wolfshond
Oorsprong Ierland
Classificatie FCI: Groep 10 Sectie 2 #160
Zie ook de lijst van FCI-nummers
Lijst van hondenrassen

De Ierse wolfshond is een hondenras dat afkomstig is uit Ierland en behoort tot de grootste hondenrassen ter wereld. Het ras is al heel oud, de geschiedenis van het ras gaat terug tot ten minste 1400 v.Chr. Zo is bekend dat de Ierse Wolfshond ook wel voor het vertier van de Londense bevolking werd gebruikt als 'wedstrijdpaardjes', waarbij er door de straten van Londen werd geracet en ze hierbij als 'pony's' werden bereden.

De Ierse wolfshond is van origine een jager 'op zicht' maar heeft zich ontwikkeld tot een echte familiehond. Hij is ook vriendelijk tegen vreemden en niet waaks. Daarbij zijn ze wars van agressie. De Ierse Wolfshond past zich aan het tempo van zijn baas aan. Daarbij is hij niet geschikt voor in een kennel, maar wil midden in het gezin staan. De schofthoogte van een volwassen reu is minimaal 79 centimeter, die van een volwassen teef minimaal 71 centimeter. Het gewicht ligt tussen 50 en 70 kilogram. Tijdens de middeleeuwen lagen deze waarden veel hoger. Sommige exemplaren bereikten zelfs een schofthoogte van 1.50 meter. [bron?] De Ierse Wolfshond valt in de rasgroep 10 windhonden, Sectie Ruwharige windhonden. De beharing is ruw hard en warrelig.

Het is een zeer oud ras. Een Consul uit Rome (390 v. C.) heeft een dankbrief gestuurd aan zijn broer Flavianus, voor het schenken van 7 Irish Hounds. Daaruit blijkt dat, ook toen al, de honden een zeer grote verschijning waren. Deze honden werden gebruikt in de arena van Rome voor gevechten tegen beren en ander groot wild en later als aanvallers tegen vijanden en beschermers voor de edelen in veldslagen. In Ierland werden ze vooral gebruikt als zichtjager voor groot wild zoals reeën.