Ildebrando Pizzetti

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Ildebrando Pizzetti (Parma, 20 september 1880 - Rome, 14 februari 1968), was een Italiaans componist.

Ildebrando Pizzetti

Biografie[bewerken]

Pizzetti was bekend als hoogleraar in de muziek, als muziekjournalist, als dirigent en als componist. Zijn muziekopleiding begon met pianolessen van zijn vader. Van 1895 tot 1901 studeerde Pizzetti muziektheorie aan het Conservatorium in Parma. Hier kreeg hij les van Giuseppe Tebaldini. In 1908 kreeg hij in Florence een aanstelling als compositieleraar aan het Conservatorio di Musica "Luigi Cherubini". In 1914 werd hij daar tevens directeur.

In 1924 werd hij aangesteld als directeur van het Conservatorio "Giuseppe Verdi" (Milaan) in Milaan. De volgende stap was naar Rome, waar Pizzetti in 1936 Ottorino Respighi opvolgde als hoogleraar compositie aan de toen zeer hooggewaardeerde Accademia Nazionale di Santa Cecilia in Rome. Pizzetti werkte als hoogleraar van 1936-1958.

Werken[bewerken]

Pizzetti componeerde omstreeks vijftien opera's. Voor negen hiervan schreef hij zijn eigen libretto.

  • Fedra (1905)
  • Debora e Jaele (1915-1921)
  • Lo straniero (1922-1925)
  • Fra Gherardo (1925-1927)
  • Orseolo (1931-1935)
  • L’oro (1938-1942)
  • Vanna Lupa (1947-1949)
  • Ifigenia (1950)
  • Cagliostro (1952)
  • La figlia di Jorio (1952-1954)
  • Assassinio nella cattedrale (1958)
  • Il calzare d’argento (1961)
  • Clitemnestra (1961).

Voorts componeerde hij werken voor viool en cello, een symfonie, een aantal werken voor orkest en kamermuziek, filmmuziek voor een vijftal films, een requiem en een aantal liederen.

  • Concerto dell'estate (1928)
  • I canti della stagione alta (1930)