Illuminatie (christendom)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De term illuminatie is een epistemologisch begrip uit de filosofische leer van vooral Augustinus. Augustinus was een middeleeuwse filosoof die zich weloverwogen heeft laten bekeren tot het christendom. Kennis was voor Augustinus vooral kennis van het eeuwige en het onveranderlijke, en niet van dingen die constant aan verandering onderhevig zijn. De wereld om ons heen is constant in flux, en derhalve kan vaste, zekere kennis niet uit de waarnemingen van deze wereld gedestilleerd worden. Ware kennis komt tot ons via illuminatie. Dit is goddelijk licht dat ons beschijnt, en dat men door toedoen van de interne leraar, Jezus Christus, als zodanig kunnen herkennen.

Een vergelijkbaar begrip in het boeddhisme is verlichting, het ervaren van Nirwana.