Ilya Prigogine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nobelprijswinnaar  Ilya Prigogine
25 januari 1917 - 28 mei 2003
Afbeelding gewenst
Geboorteland    Rusland
Geboorteplaats    Moskou
Plaats van overlijden    Brussel
Nobelprijs voor de    Scheikunde
In    1977
Reden    "Voor zijn bijdrage tot de thermodynamica van niet-evenwichtsprocessen, in het bijzonder de theorie van dissipatieve structuren."
Voorganger(s)    William Lipscomb
Opvolger(s)    Peter Mitchell

Ilya Romanovitsj Prigogine (Russisch: Илья Романович Пригожин) (Moskou, 25 januari 1917 - Brussel, 28 mei 2003) was een Belgisch fysisch chemicus en wetenschapsfilosoof. Hij kwam van oorsprong uit Rusland, maar verkreeg in 1949 de Belgische nationaliteit (sinds 1929 woonde hij reeds in dat land). In 1977 ontving hij de Nobelprijs Scheikunde voor zijn bijdrage tot de thermodynamica van niet-evenwichtsprocessen, in het bijzonder de theorie van dissipatieve structuren.

Prigogine kwam in 1929 met zijn familie naar België en studeerde scheikunde aan de Université Libre de Bruxelles (ULB) en werd er later hoogleraar aan de universiteit. Hij doceerde ook in Austin (Texas).

Naast de Nobelprijs ontving Prigogine in 1955 de Francquiprijs, in 1965 de Vijfjarige Solvayprijs van het Nationaal Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek, in 1976 de Rumford Medal en in 1988 de Prijs van de Gravity Foundation.

Oeuvre [bewerken]