Immigratie naar Italië

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Immigratie naar Italië is het afreizen naar Italië om zich daar te vestigen. Illegale immigranten komen met grote getale tegelijk Europa binnen via de eilanden die ten Zuiden van Italië liggen zoals Lampedusa[1], Linosa en Lampione en sinds 2004 ook Malta. Zuid-Italië wordt als toegangspoort tot Europa gezien. Deze immigranten zijn vooral Noord-Afrikanen en beginnen vanuit landen zoals Tunesië, Albanië, Marokko of Libië aan de overtocht naar Europa. Bij deze illegale overtochten verdrinken velen.

De Italiaanse regering heeft meerdere pogingen gedaan deze toenemende stroom te stoppen door verdragen te sluiten met Albanië en Marokko waardoor de uitzettingsprocedure versneld kon gebeuren zonder de gebruikelijke formaliteiten. In 2008 werd een dusdanig akkoord bereikt met Libië.[2] Ook wordt geprobeerd het probleem te bestrijden door de Italiaanse wetgeving omtrent immigratie aan te passen. In 2009 werd er een nieuw controversieel wetsvoorstel aangenomen door het Italiaanse Parlement.

Immigratiewet 2009[bewerken]

De nieuwe Italiaanse immigratiewet maakt van illegale immigratie een strafbaar vergrijp.

Het illegaal verblijven in Italië wordt bestraft met een boete die kan variëren van €5000 euro tot €10.000 en het uitzetten van de persoon in kwestie.[3] Deze keus is onder andere gemaakt, omdat de gevangenissen overvol dreigden te raken. Daarnaast is niet alleen illegaal verblijven in Italië maar ook het verhuren van woonruimte aan illegalen strafbaar gesteld.[4] Degenen die al een verblijfsvergunning hebben, moeten om deze te verlengen een bedrag betalen variërend van 80 tot 200 euro.[5]

Deze verblijfsvergunning wordt gekoppeld aan een systeem vergelijkbaar met het puntenrijbewijs. De aanvrager van een verblijfsvergunning ondertekent een contract met de Italiaanse staat, waarin staat dat hij bepaalde integratiedoelen gaat behalen in de periode dat zijn verblijfsvergunning geldig is. Mochten deze doelen niet bereikt worden dan wordt dit bestraft met het intrekken van de verblijfsvergunning en uitzetting. Dit geldt ook voor mensen die voor een korte tijd een werkvergunning of een ander soort verblijfsvergunning willen aanvragen. Het is nog niet duidelijk wat deze doelen zullen zijn en wie over het toekennen en verliezen van deze punten gaat beslissen.[6]

Illegalen die aankomen in Italië worden ondergebracht in detentiecentra. Onder de nieuwe wet is de tijd die men in een detentiecentrum kan doorbrengen voordat met uitgezet kan worden of een tijdelijke verblijfsvergunning krijgt voor 60 dagen tot 180 dagen.[7] Deze detentiecentra zijn vaak overvol en dit zorgt ervoor dat de sfeer gespannen is en dat het vaak tot gewelddadige uitbarstingen komt.[8]

Een ander nieuw aspect van deze wet is dat om gebruik te maken van de publieke diensten, met uitzondering van medische hulp of naar school gaan, het verplicht is om een verblijfsvergunning te laten zien. Er kan niet meer getrouwd worden en kinderen kunnen niet ingeschreven worden bij de burgerlijke stand. Daarnaast stelt de nieuwe wet de zogenaamde burgerpatrouilles in die ingezet kunnen worden door de gemeentes. Deze patrouilles bestaan vooral uit ex-werknemers van de landelijke politiekorpsen en krijgsmachten. Deze burgerpatrouilles waarschuwen de politie voor gebeurtenissen die de publieke orde en veiligheid in gevaar kunnen brengen of voor sociale onrust kunnen zorgen.[9] De nieuwe Italiaanse immigratiewet maakt het dus aanzienlijk moeilijker om een verblijfsvergunning te krijgen, maar zal ook de integratie van de degenen die al in Italië verblijven ernstig bemoeilijken. De wet is goedgekeurd door het parlement op 14 mei 2009, maar moet nog goedgekeurd worden door de senaat.

Kritiek op immigratiebeleid van Italië[bewerken]

Wereldwijd is er kritiek op het asielbeleid van Italië. Zowel mensenrechtenorganisaties als de Europese Unie en de Verenigde Naties hekelen de standpunten van Italië betreffende het immigratievraagstuk. Vooral de migranten uit Oost-Afrika lopen gevaar wanneer zij het land uit worden gezet, aldus Human Rights Watch en de UNHCR. Deze stellen dat Italië deze immigranten in levensgevaar brengt wanneer ze worden teruggestuurd naar het land van herkomst. De landen waar het hier om gaat zijn vooral Eritrea en Ethiopië. Gezien de precaire situatie in deze landen is de veiligheid van deze vluchtelingen niet te waarborgen. Volgens sommige organisaties is Italië zelfs schuldig aan schending van de mensenrechten. Een Italiaanse advocaat beschuldigt Italië van foltering, vernedering en bestraffing.[10] Wat ook speelt is de rol van vreemdelingenhaat in Italië, met als voorbeeld de rellen in Rosarno.

Zie ook[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Asielzoekers en illegale immigratie op Lampedusa
  2. Bas Mesters "Gevangenis in zee;Italiaans eilandje Lampedusa overspoeld door Afrikanen op weg naar Europa" in NRC Handelsblad 31 januari, 2009
  3. Nieuwe immigratiewet 773-B artikel 20(2), 20 (3) en 32 (2).
  4. http://www.europa-nu.nl/9353000/1/j9vvh6nf08temv0/vi51cf3ynqv9?ctx=vi0riorwszre&start_tab0=40
  5. Nieuwe immigratiewet 773-B artikel 45(2)(3)
  6. ‘Pachetto sicurezza e stranieri’,15-06-2009, te bekijken op: http://www.giuristidemocratici.it/post/20090615172819/post_html (laatst bekeken op 05-04-2010)
  7. Nieuwe immigratiewet 773-B artikel 14 (5).
  8. ‘Pachetto sicurezza e stranieri’,15-06-2009, te bekijken op: http://www.giuristidemocratici.it/post/20090615172819/post_html (laatst gekeken op 05-04-2010
  9. Decreto sicurezza e’legge. Istituo reato immigrazione clandestine, legalizzate le ronde’ te bekijken op: http://irpinianelmondo.wordpress.com/2009/07/02/decreto-siudurezza-e-legge-istituito-reato-immigrazione-clandestina-legalizzate-le-ronde/ (laatst bekeken op 05-04-2010)
  10. Hirsi en vrienden willen via rechter naar Italië; Europees Hof voor de Rechten van de Mens buigt zich over klacht Somaliërs en Eritreeërs in NRC Handelsblad 24 maar 2010 (laatst bekeken online op 11-04-2010)