Inbussleutel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Inbussleutels van verschillende grootte

Een inbussleutel (ook wel binnenzeskantstiftsleutel) is een stuk gereedschap waarmee inbusschroeven los- en vastgedraaid kunnen worden.

De inbussleutel bestaat een zeshoekig stalen staafje dat meestal in de vorm van een L gebogen is. Afhankelijk van de beschikbare ruimte en de kracht die nodig is, kan het ene of het andere uiteinde van de sleutel worden gebruikt.

Standaardmaten in het metrisch systeem zijn: 1, 2, 3, 4, 5, 5,5, 6, 8 en 10 mm. Er zijn echter ook 'tussenmaten' verkrijgbaar.

Uitvoering[bewerken]

Behalve de gebogen inbussleutel, is er een uitvoering met een dwars geplaatste handgreep, hiermee kan meer kracht worden gezet. Ook is er een model verkrijgbaar dat beschikt over een heft, zoals bij een schroevendraaier. Daarnaast kunnen inbussleutels voorzien zijn van een zogenaamde kogelkop, waardoor het schroeven onder een hoek mogelijk is. Nadeel is dat deze minder belastbaar zijn.

Etymologie[bewerken]

De inbussleutel werd in 1936 gepatenteerd door het Duitse bedrijf Bauer & Schaurte Karcher. De naam bestaat uit de beginletters van Innensechskantschraube Bauer und Schaurte. Vaak wordt de foutieve naam 'imbus' gebruikt.

Zelfbouwmeubels[bewerken]

Bij zelfbouwmeubels, zoals van het Zweedse bedrijf IKEA, wordt vaak een inbussleutel geleverd. Men gaat ervan uit dat de zelfbouwer wel beschikt over een hamer en een gewone schroevendraaier, maar niet over een inbussleutel.