Incassokosten

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Incassokosten zijn kosten die door een schuldeiser (crediteur) gemaakt kunnen worden als een schuldenaar (debiteur) niet of niet tijdig voldoet aan zijn betalingsverplichting. Als een schuldenaar niet (tijdig) voldoet aan zijn betalingsverplichting is een schuldeiser genoodzaakt actie te ondernemen om alsnog zijn geld te krijgen. Die actie kan bestaan uit het zelf aanmanen van de schuldenaar, maar de schuldeiser kan daarvoor ook een derde inschakelen, vaak een incassobureau of deurwaarder. Het incassobureau of de deurwaarder verricht dan werkzaamheden in opdracht van de schuldeiser (zoals aanmanen, betalingsregeling treffen), met als doel het alsnog binnen krijgen (incasseren) van het bedrag dat de schuldenaar nog moet betalen.

Aard en rechtsgrond van de kosten[bewerken]

De schuldeiser maakt kosten als gevolg van het niet (tijdig) betalen door de schuldenaar. Deze kosten komen op grond van de overeenkomst of de wet (art. 6:96 BW[1] (Nederland)) voor vergoeding in aanmerking zolang er voldaan wordt aan de dubbele redelijkheidstoets. Deze toets houdt in dat zowel het berekenen van de kosten als de hoogte van de kosten redelijk moeten zijn.

Vanaf 1 juli 2012 is de Normering buitengerechtelijke incassokosten van kracht geworden. Daarmee is invulling gegeven aan de dubbele redelijkheidstoets. Incassokosten kunnen inrekening gebracht worden op het moment dat de schuldenaar in verzuim is en -wanneer de schuldenaar een consument is- deze heeft verzuimt om na het ontvangen van een veertiendaagse aanmaning alsnog (tijdig) tot betaling over te gaan. In de veertiendaagse aanmaning moet staan dat de consument binnen 14 dagen na de dag van ontvangst moet betalen en hoe hoog de incassokosten anders zullen zijn. Deze incassokosten mogen de volgende staffel niet overschrijden[2]:

  • Over de eerste € 2.500 van de vordering mag de vergoeding voor de incassokosten maximaal 15% van de hoofdsom bedragen.
  • Over de volgende € 2.500 van de vordering bedraagt de vergoeding maximaal 10%.
  • Over de volgende € 5.000 van de vordering bedraagt de vergoeding maximaal 5%.
  • Over de volgende € 190.000 van de vordering bedraagt de vergoeding maximaal 1%.
  • Over het restant 0,5% met een maximum van € 6775.
  • Daarbij geldt ook een minimumbedrag voor de vergoeding van incassokosten van € 40.

Deze kosten kunnen gevorderd worden zonder dat hiervoor een aanvullende incassohandeling nodig is. En de rechter mag de kosten niet matigen tot een bedrag dat lager uitkomt. De schuldeiser heeft alleen de verplichting om opeisbare vorderingen samen te voeren wanneer hij daarvoor nog geen (veertiendaagse) aanmaning heeft verstuurd.

Onredelijke toegerekende kosten[bewerken]

Meestal worden incassokosten als niet redelijk beschouwd als:

  • De schuldenaar de vordering heeft betwist en heeft aangegeven hoe dan ook niet te zullen betalen. In een dergelijk geval mag en kan de schuldeiser direct dagvaarden en is het inschakelen van een incassobureau onnodig;
  • De schuldeiser heeft meerdere vorderingen en berekent voor iedere vordering separate incassokosten terwijl de vorderingen samengevoegd hadden kunnen worden;
  • De schuldeiser had kunnen verrekenen met een vordering die de schuldenaar op hem had.
  • De schuldeiser slechts een – niet aanvaard – schikkingsvoorstel heeft gedaan.
  • De schuldeiser slechts eenvoudige inlichtingen heeft gepleegd.
  • De schuldeiser slechts op de gebruikelijke wijze een dossier heeft samengesteld.

Onredelijke kosten met betrekking tot de hoogte[bewerken]

Meestal wordt er een bedrag voor incassokosten in rekening gebracht van 15% van het bedrag (inclusief rente) dat de schuldenaar moet betalen, maar hoger of lager komt ook voor. Men gaat hierbij uit van de staffel bij de zogenaamde "Besluit vergoeding buitenrechtelijke incassokosten", en veel incassobureaus en rechters nemen deze staffel dan ook als uitgangspunt. Bij consumenten is het volgen van deze staffel verplicht, indien aan de vereisten van de 6:96BW is voldaan. De hoofdsom die als uitgangspunt dient te worden genomen is de hoofdsom inclusief (enkelvoudige) rente. De hoogte kan op basis hiervan als onredelijk worden beschouwd indien:

  • De hoofdsom voor het uit handen geven al was verhoogd met allerlei kosten;
  • Er posten vermeld staan die niet tot de incassokosten kunnen horen, zoals "leges", "verschotten", etc.;
  • Er posten separaat vermeld staan die feitelijk al tot de incassokosten behoren, zoals "informatiekosten", "kosten medewerker buitendienst", "registratiekosten";
  • In de kosten ook provisies voor toekomstige kosten zijn inbegrepen;
  • Incassobureau A de vordering met incassokosten aan deurwaarder B uitbesteedt, waarna deze deurwaarder incassokosten over het volledige bedrag berekent (incassokosten over incassokosten);
  • De hoogte van de kosten de 15% van de hoofdsom overschrijdt, met een minimum van 40 euro.
  • Indien er sprake is van een consument zonder commercieel belang en geen kosteloze betalingsherinnering met betaaltermijn van minstens 14 dagen is gezonden met daarbij vermeld de hoogte van de incassokosten, welke worden berekend bij gebreke van betaling binnen 14 dagen.

Afwijking van de incassokosten is enkel mogelijk indien dat contractueel is vastgelegd en de tegenpartij niet handelt als consument.

Voorbeeld[bewerken]

Debiteur Arend heeft te lang gewacht met een betalen van een op bestelling geleverd boek van 20 euro. Bedrijf Barendsen & Co schakelt na verschillende aanmaningen en administratieve verhogingen incassobureau Christiaansen in voor het bedrag dat inmiddels is opgelopen tot 60 euro. Christiaansen stuurt Arend de volgende rekening:

  • Hoofdsom: € 60
  • Verschotten: € 25
  • Informatiekosten: € 6
  • Registratiekosten: € 6
  • Kosten medewerker buitendienst: € 35
  • Incassokosten: € 40
  • Totaal: € 169

Weliswaar voldoen de incassokosten aan de eisen van de Wet incassokosten, maar de overige kosten behoren deel uit te maken van de incassokosten. Kosten buitendienst, informatiekosten en registratiekosten zouden gedekt moeten zijn door de 40 euro (excl. BTW.) incassokosten. Tevens kan men niet verschotten in rekening brengen, de vraag dient zich aan wat voor kosten zouden zijn gemaakt. Ten slotte is ook nog 40 euro aan extra kosten "verstopt" in de hoofdsom. In totaal zou dus een bedrag van 20 euro + 40 euro = 60 euro redelijker zijn.

Bronnen, noten en/of referenties