Incilius alvarius
| Incilius alvarius IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2004) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Incilius alvarius (Girard, 1859) |
|||||||||||||
 Afbeeldingen Incilius alvarius
|
|||||||||||||
Incilius alvarius op  Wikispecies
|
|||||||||||||
|
|||||||||||||
Incilius alvarius is een kikker uit de familie padden (Bufonidae). De wetenschappelijke naam was lange tijd Bufo alvarius, later Ollotis alvaria.
Inhoud |
[bewerken] Beschrijving
De maximale lengte is 18-19 centimeter, gemiddeld ongeveer 15cm, en daarmee is het een van de grootste soorten padden in Noord-Amerika. De kleur varieert van olijfgroen tot bruin, en de pad is te herkennen aan de grote, niet dichtverspreide wratten die een afstekende donkere tot oranje kleur hebben. Typische kenmerken zijn de grote, witte wrat aan iedere mondhoek, een blauwgrijs tympanum (trommelvlies) en enkele zeer grote wratten op de achterpoten. Jongere dieren hebben lichte wratten met een donker midden, waardoor de wratten nog meer afsteken.
[bewerken] Giftigheid
De enorme gifklieren achter de ogen bevatten hetzelfde gif als andere soorten, maar vanwege de hoeveelheid kunnen bijvoorbeeld honden en katten overlijden nadat ze deze pad gebeten hebben. Mensen kunnen na aanraking van de pad hallucinaties krijgen van de stof 5-Meo-DMT, flauwvallen en in grotere hoeveelheden zijn de gevolgen erger. Dit wordt veroorzaakt door de stof bufotenine welke het gif bevat. De stof bufotenine is uit het gif van de pad te halen. Hierdoor blijft alleen de werkzame stof 5-MeO-DMT over, waarvan de effecten vergelijkbaar zijn met DMT.
Deze soort is de belangrijkste 'drug-pad' die wel eens wordt ingevoerd om een psychoactieve ervaring te krijgen. Veel mensen denken echter dat hiervoor de gifklieren gelikt worden, echter is dit gevaarlijk. Het gif moet eerst ontdaan worden van de giftige stof bufotenine. De ervaring ontstaat omdat de pad de psycho-actieve stof 5-Meo-DMT bevat. Het gif van de pad is echter op zichzelf giftig, en kan resulteren in hevige misselijkheid, duizeligheid en bij een overdosis tot coma of sterfgevallen. Sommige Amerikaanse staten hebben zelfs speciale 'anti-paddenlik'-wetten om de jeugd te behoeden.
[bewerken] Algemeen
Incilius alvarius komt voor in Mexico en ook in de Verenigde Staten, maar hier is de soort recentelijk uitgezet of ontsnapt. De pad is alleen actief na een regenbui, en zit bij droogte verstopt in de struiken of tussen de bladeren of mos. De habitat bestaat uit vochtige, open gebieden als graslanden, moerassen en bergstreken met eikenbossen, meestal in de buurt van water of een vochtige plek tussen de vegetatie. De eitjes worden gelegd in stilstaande, meestal permanente wateren. De eitjes worden in lange, gelatine-achtige strengen gelegd en de kikkervisjes ontwikkelen zich erg snel; een maand na uitkomen kruipen ze al op het land. Qua voedsel is deze soort niet kieskeurig; alles wat in de bek past en beweegt komt in aanmerking. Incilius alvarius eet alles wat hij tegenkomt, voornamelijk insecten en geleedpotigen, maar ook hagedissen, muizen en andere padden worden gegeten.
Bronnen, noten en/of referenties:
- AMNH Geconsulteerd 23 augustus 2008
- Amphibiaweb
