Incretine

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Incretines zijn een groep van hormonen die in het spijsverteringstelsel worden uitgescheiden, na het nuttigen van een maaltijd.

Ze moduleren de insulinesecretie van de bètacellen van het pancreas. De twee belangrijkste incretines zijn GIP (een glucoseafhankelijk insulineafscheidend eiwit) en GLP1 (een glucagonachtig peptide). Ze zorgen allebei voor het incretine-effect en ze worden beiden geïnactiveerd door het enzym dipeptidyl peptidase-4 (DPP4.) Bovendien doen ze dit zonder dat er een hypoglykemie van komt. Dit principe is uiterst interessant bij behandeling van diabetespatiënten.

De geneesmiddelengroep van de incretinemimetica(nabootsers van incretine, de GLP-1-agonisten en de DPP4-remmers), wordt echter in toenemende mate in verband gebracht met het ontwikkelen van alvleesklierkanker.[1]

Bronnen, noten en/of referenties