Indiana Jones and the Temple of Doom

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Nuvola single chevron right.svg Voor het gelijknamige videospel, zie Indiana Jones and the Temple of Doom (videospel).
Indiana Jones and the Temple of Doom
Tagline If adventure has a name... it must be Indiana Jones.
Regie Steven Spielberg
Producent Robert Watts
Scenario George Lucas
Willard Huyck
Gloria Katz
Hoofdrollen Harrison Ford
Kate Capshaw
Jonathan Ke Quan
Muziek John Williams
Montage Michael Kahn
Cinematografie Douglas Slocombe
Distributie Paramount Pictures
Première 23 mei 1984
Genre Avonturenfilm
Speelduur 118 minuten
Taal Engels
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Budget 28 miljoen Amerikaanse dollar
Opbrengst 211 miljoen dollar
Nominaties 22
Prijzen 5
Voorloper Raiders of the Lost Ark
Vervolg Indiana Jones and the Last Crusade
(en) IMDb-profiel
MovieMeter-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

Indiana Jones and the Temple of Doom is de titel van een avonturenfilm uit 1984. Het was een prequel van de zeer succesvolle film Raiders of the Lost Ark, en de tweede film over de archeoloog/held Indiana Jones (gespeeld door Harrison Ford). Beide films werden geregisseerd door Steven Spielberg en waren gebaseerd op een verhaal van George Lucas.

Verhaal[bewerken]

Leeswaarschuwing: Onderstaande tekst bevat details over de inhoud en/of de afloop van het verhaal.

De film speelt zich af in 1935, ongeveer een jaar voor Raiders of the Lost Ark. Bij aanvang van de film zit Indiana Jones in een nachtclub in Shanghai, waar hij probeert de overblijfselen van Nurhaci te ruilen voor een grote diamant met de gangster Lao Che. De deal mislukt, en in de worsteling die ontstaat wordt Indy’s vriend Wu Han gedood. Indiana ontsnapt aan de criminelen, en neemt in zijn vlucht onbedoeld ook nachtclubzangeres Wilhelmina "Willie" Scott mee. Ze ontkomen in een auto gereden door een Chinees jongetje genaamd Short Round, een goede kennis van Indy. Ze vluchten een vrachtvliegtuigje in, niet wetende dat het vliegtuig van Lao Che is. Eenmaal in de lucht dumpen de piloten alle brandstof, en springen uit het vliegtuig met de enige parachutes. Door een opblaasbare boot te gebruiken als noodparachute kunnen Indy, Willie en Short Round toch uit het neerstortende vliegtuig ontsnappen.

Het trio belandt in een vrijwel uitgestorven dorpje in India. De dorpelingen vragen Indy’s hulp. Alle kinderen uit het dorp zijn ontvoerd en meegenomen naar het nabijgelegen Pankotpaleis. De ontvoerders hebben tevens een heilige steen gestolen, waarna het dorp op geheimzinnige wijze in armoede is vervallen en alle bloemen en planten zijn afgestorven. Die nacht komt een jongen, doodop, het dorp binnen met een perkament in zijn handen. Hierop ziet Indy een tekst over de vijf Sankara-stenen, en snapt hij dat de dieven denken dat de heilige steen van het dorp zo'n Sankara-steen was.

Indy en co reizen af naar het paleis, waar ze als gasten worden onthaald door de jonge maharadja (die nog een kind is), en door diens eerste minister Shattar Lal. Er bevinden zich ook andere gasten waaronder Kapitein Blumburtt, een officier uit het Brits-Indische leger. Aanvankelijk lijkt er niet aan de hand, maar die avond wordt Indy in zijn kamer aangevallen. Hij slaagt erin zijn aanvaller te doden. De aanval zet hem aan het denken, en al snel vindt hij een geheime deur die toegang geeft tot een grot onder het paleis. In de grot ontdekken Indy, Willie en Short Round een tempel van de Thuggee, een eeuwenoude kwaadaardige sekte die de godin Kálii aanbidt met mensenoffers. In de tempel bevinden zich de gestolen steen, evenals twee andere stenen. Vlakbij elkaar gehouden geven de stenen op geheimzinnige wijze licht. Tevens blijken de ontvoerde kinderen in de tempel te moeten werken als slaven om de twee nog ontbrekende stenen op te sporen. De sekteleider, Mola Ram, wil met de macht van de vijf stenen de wereld regeren. Ook Shattar Lal is lid van de sekte.

Indy, Willie en Short Round worden gevangen door de Thuggee en raken elkaar kwijt. Indy wordt gedwongen te drinken van het “bloed van Kali”, een drank die hem in een trance brengt zodat hij zich bij de Thuggee aansluit. Ook de maharadja is onder invloed gebracht van deze trance. Willie zal als offer dienen voor Kali en Short Round moet net als de andere kinderen werken in de mijn. Short Round ontsnapt, en kan Indy laten ontwaken uit zijn trance door een brandende toorts tegen hem aan te duwen. De twee redden vervolgens Willie, stelen de drie stenen, en bevrijden de dorpskinderen. In een poging de tempel te verlaten, maken Indy, Willie en Short Round een gevaarlijke tocht in een mijnkarretje. Ondertussen breken Mola Ram en de anderen een groot waterreservoir om de mijngangen vol te laten lopen.

Indy en co bereiken op tijd een uitgang, maar die komt uit bij een diep ravijn. Ze proberen via een touwbrug over te steken, door een grote bende Thuggee op de hielen gezeten. Terwijl Indy de schurken ophoudt rennen Short Round en Willie de brug over, om aan de overkant door andere Thuggee en Mola Ram te worden opgewacht. Halverwege de brug wordt Indy ingesloten door de Thuggee. Als Mola Ram ziet dat Indy dreigt om het touw van de brug door te hakken, loopt hij met Short Round en Willie de brug op. Indy roept echter in het Chinees tegen Shorty om de touwen van de brug stevig vast te grijpen, en hakt het grote touw vervolgens alsnog door. Bijna alle Thuggee op de brug storten de diepte in, om in de rivier te worden opgegeten door krokodillen. Terwijl de overlevenden omhoog proberen te klimmen, probeert Mola Ram de tas met de drie stenen alsnog van Indy af te pakken. Indy roept echter de god Shiva aan, waarop de stenen gloeiend heet worden en door de tas heen branden. Als Mola Ram ze probeert te grijpen valt hij ook in de rivier. Indy slaagt er nog net in de laatste steen te behouden.

Terwijl ze naar boven klimmen worden Indy en co beschoten door boogschutters van de Thuggee, maar aan de andere kant duikt het Brits-Indische leger van Kapitein Blumburtt op, en de paleiswachten van de maharadja. Het komt tot een vuurgevecht waarbij de meeste Thuggee worden doodgeschoten, of gearresteerd. Indy en co keren terug naar het dorp met de steen en de kinderen, alwaar ze als helden worden onthaald. Op een even mysterieuze reden zijn alle bloemen en planten terug.

Rolverdeling[bewerken]

Acteur Personage Opmerkingen
Ford, Harrison Harrison Ford Indiana Jones
Capshaw, Kate Kate Capshaw Wilhelmina Scott/Willie Scott
Quan, Jonathan Ke Jonathan Ke Quan Short Round als Ke Huy Quan
Puri, Amrish Amrish Puri Mola Ram
Seth, Roshan Roshan Seth Chattar Lal
Stone, Philip Philip Stone Captain Phillip Blumburtt
Chiao, Roy Roy Chiao Lao Che
Yip, David David Yip Wu Han
Young, Ric Ric Young Kao Kan
Joo, Chua Kah Chua Kah Joo Chen
Ngui, Rex Rex Ngui Maitre d'

Achtergrond[bewerken]

Productie[bewerken]

Steven Spielberg en George Lucas wilden hun geplande vervolg op Raiders of the Lost Ark veel donkerder maken qua verhaal. Dit vanwege hun persoonlijke stemming nadat hun samenwerking was beëindigd. Lucas besloot van de film een prequel te maken daar hij niet weer de Nazi’s wilde gebruiken als de schurken. Zijn oorspronkelijke idee draaide om Sun Wukong en een spookkasteel, maar hij verving dit later door de Sankara Stenen.

Lucas huurde Willard Huyck en Gloria Katz in om het script te schrijven, daar hij op de hoogte was van hun interesse in Indische cultuur. Veel scènes die wel waren gepland maar nooit verwerkt in Raiders of the Lost Ark werden alsnog verwerkt in deze film, zoals de achtervolging in de mijn en de ontsnapping uit het vliegtuig met een opblaasbaar vlot.

De opnames begonnen in Sri Lanka, waar Kandy werd gebruikt voor de scènes in het dorpje. Harrison Ford kreeg rugklachten van het rijden op zijn olifant, dus moest zijn stuntman Vic Armstrong vijf weken lang als stand-in dienen voor enkele scènes. De productie vond voornamelijk plaats in Elstree Studios.

Spielberg en Lucas wilden graag opnieuw scènes met “enge” dieren in de film, zeker na de geslaagde slangenscène uit Raiders of the Lost Ark. Ditmaal kozen ze voor insecten. Veel grote exotische, maar ongevaarlijke, insecten werden gebruikt voor de scène in de catacomben.

Reacties[bewerken]

De duistere en bloederige kant van de film maakte dat hij door de MPAA een hogere rating kreeg dan de vorige film. Spielberg drong er bij de MPAA op aan een nieuwe rating te creëren daar het oude systeem volgens hem niet volstond. Dit leidde tot de creatie van de PG-13 nominatie.

De manier waarop hindoes in de film werden neergezet leidde tot klachten van Indische kijkers. De film werd zelfs tijdelijk verboden in India.

Prijzen en nominaties[bewerken]

Indiana Jones and the Temple of Doom werd genomineerd voor 22 prijzen, waarvan hij er 5 won.

1984

De Best Cinematography Award

1985
  • De Academy Award voor beste visuele effecten – gewonnen
  • De Academy Award voor beste muziek.
  • 7 Saturn Awards:
    • Beste acteur (Harrison Ford)
    • Beste kostuums
    • Beste regisseur (Steven Spielberg)
    • Beste fantasiefilm
    • Beste make-up
    • Beste optreden van een jonge acteur (Jonathan Ke Quan)
    • Beste script
  • De Award of the Japanese Academy voor beste buitenlandse film.
  • 4 BAFTA Awards:
    • Beste visuele effecten – gewonnen
    • Beste cinematografie
    • Beste montage
    • Beste geluid
  • De Golden Screen – gewonnen
  • De Young Artist Award voor “Best Young Supporting Actor in a Motion Picture Musical, Comedy, Adventure or Drama” (Jonathan Ke Quan)
2003
  • De DVDX Award voor Best Overall DVD, Classic Movie
2004

Domino Day 2007[bewerken]

Bij Domino Day 2007 - Falling into Life, waar werd getracht een wereldrecord met zo veel mogelijk vallende dominostenen te breken, was er een dominoproject geïnspireerd op deze film, opgebouwd uit 91.020 dominostenen. Hierin stond een circa 4 meter hoge tempel centraal, die overigens twee keer moest worden gebouwd, omdat er, toen de tempel voor de eerste keer klaar stond, brand uitbrak bij de decorbouwer. Daarbij brandde deze tempel volledig af.

Allereerst gingen er dominostenen omhoog de tempel op, vervolgens moest er een gouden bal van de tempel af rollen, terwijl de dominostenen diezelfde weg naar beneden gingen. Hier ging het echter mis: de bal bleef hangen in een poort die onderaan stond en daarbij kwam de dominolijn klem te staan. Hierdoor bleef een groot gedeelte van het project staan.

Het wereldrecord werd uiteindelijk niet verbroken.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]