Indianapolis 500 in 1993

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De 77e Indianapolis 500 werd gereden op zondag 30 mei 1993 op de Indianapolis Motor Speedway. Penske Racing coureur Emerson Fittipaldi won de race voor de tweede en laatste keer in zijn carrière. Regerend wereldkampioen Formule 1 Nigel Mansell maakte zijn debuut.

Startgrid[bewerken]

Arie Luyendyk won de poleposition voor de eerste keer in zijn carrière op Indianapolis. Scott Pruett, Bobby Rahal, Eric Bachelart, Mark Smith, Olivier Grouillard, Rocky Moran, Buddy Lazier en John Paul Jr. konden zich niet kwalificeren voor de race.

Rij Binnen Midden Buiten
1 Vlag Arie Luyendyk Vlag Mario Andretti Vlag Raul Boesel
2 Vlag Scott Goodyear Vlag Al Unser Jr. Vlag Stefan Johansson
3 Vlag Paul Tracy Vlag Nigel Mansell Vlag Emerson Fittipaldi
4 Vlag Roberto Guerrero Vlag Scott Brayton Vlag Danny Sullivan
5 Vlag Nelson Piquet Vlag Kevin Cogan Vlag Stéphan Grégoire
6 Vlag Jeff Andretti Vlag Teo Fabi Vlag Gary Bettenhausen
7 Vlag Jimmy Vasser Vlag Stan Fox Vlag Lyn St. James
8 Vlag Tony Bettenhausen Jr. Vlag Al Unser Vlag John Andretti
9 Vlag Robby Gordon Vlag Hiro Matsushita Vlag Dominic Dobson
10 Vlag Davy Jones Vlag Geoff Brabham Vlag Willy T. Ribbs
11 Vlag Jim Crawford Vlag Didier Theys Vlag Eddie Cheever

Race[bewerken]

Mario Andretti reed het meest aantal ronden aan de leiding, maar viel tegen het einde van de race wat terug. Nigel Mansell reed vanaf de 175e ronde aan de leiding van de race. Acht ronden later was er een korte neutralisatie en bij de herstart kwam Mansell veel te laat op het gas waardoor zowel Emerson Fittipaldi als Arie Luyendyk hem konden voorbij racen. Fittipaldi won de Indy 500 voor de tweede en laatste keer in zijn carrière.

# Coureur Auto Team Ronden Opgave
1 Vlag Emerson Fittipaldi Penske-Chevrolet Team Penske 200
2 Vlag Arie Luyendyk Lola-Ford Chip Ganassi Racing 200
3 Vlag Nigel Mansell (R) Lola-Ford Newman/Haas Racing 200
4 Vlag Raul Boesel Lola-Ford Dick Simon Racing 200
5 Vlag Mario Andretti Lola-Ford Newman/Haas Racing 200
6 Vlag Scott Brayton Lola-Ford Dick Simon Racing 200
7 Vlag Scott Goodyear Lola-Ford Walker Racing 200
8 Vlag Al Unser Jr. Lola-Chevrolet Galles Racing 200
9 Vlag Teo Fabi Lola-Chevrolet Jim Hall Racing 200
10 Vlag John Andretti Lola-Ford A. J. Foyt Enterprises 200
11 Vlag Stefan Johansson (R) Penske-Chevrolet Bettenhausen Racing 199
12 Vlag Al Unser Lola-Chevrolet King Racing 199
13 Vlag Jimmy Vasser Lola-Ford Hayhoe Racing 198
14 Vlag Kevin Cogan Lola-Chevrolet Galles Racing 198
15 Vlag Davy Jones Lola-Chevrolet Euromotorsport 197
16 Vlag Eddie Cheever Lola-Buick Team Menard 197
17 Vlag Gary Bettenhausen Lola-Menard Team Menard 197
18 Vlag Hiro Matsushita Lola-Ford Walker Racing 197
19 Vlag Stéphan Grégoire (R) Lola-Buick Formula Project Engineering 195
20 Vlag Tony Bettenhausen Jr. Penske-Chevrolet Bettenhausen Racing 195
21 Vlag Willy T. Ribbs Lola-Ford Walker Racing 194
22 Vlag Didier Theys Lola-Buick Hemelgarn Racing 193
23 Vlag Dominic Dobson Galmer-Chevrolet Burns Racing 193
24 Vlag Jim Crawford Lola-Chevrolet King Racing 192
25 Vlag Lyn St. James Lola-Ford Dick Simon Racing 176 Mechanisch
26 Vlag Geoff Brabham Lola-Menard Team Menard 174 Mechanisch
27 Vlag Robby Gordon (R) Lola-Ford A. J. Foyt Enterprises 165 Mechanisch
28 Vlag Roberto Guerrero Lola-Chevrolet King Racing 125 Ongeval
29 Vlag Jeff Andretti Lola-Buick Pagan Racing 124 Ongeval
30 Vlag Paul Tracy Penske-Chevrolet Team Penske 94 Ongeval
31 Vlag Stan Fox Lola-Buick Hemelgarn Racing 64 Mechanisch
32 Vlag Nelson Piquet (R) Lola-Menard Team Menard 38 Mechanisch
33 Vlag Danny Sullivan Lola-Chevrolet Galles Racing 29 Ongeval
Gemiddelde snelheid : 253,000 km/h - Snelste Ronde : Emerson Fittipaldi, 345,79 km/h
Aantal neutralisaties : 8 (49 van de 200 ronden in totaal)

Externe link[bewerken]