Indianapolis 500 in 1994

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De 78e Indianapolis 500 werd gereden op zondag 29 mei 1994. Amerikaans coureur Al Unser Jr. won de race voor de tweede en laatste keer in zijn carrière, waarmee hij het aantal overwinningen voor de familie Unser op negen bracht, na de vier overwinningen van zijn vader Al Unser Sr. en de drie overwinningen van zijn oom Bobby Unser.

Startgrid[bewerken]

Emerson Fittipaldi.
Rij Binnen Midden Buiten
1 Vlag Al Unser Jr. Vlag Raul Boesel Vlag Emerson Fittipaldi
2 Vlag Jacques Villeneuve Vlag Michael Andretti Vlag Lyn St. James
3 Vlag Nigel Mansell Vlag Arie Luyendyk Vlag Mario Andretti
4 Vlag John Andretti Vlag Eddie Cheever Vlag Dominic Dobson
5 Vlag Stan Fox Vlag Hideshi Matsuda Vlag Dennis Vitolo
6 Vlag Jimmy Vasser Vlag Scott Sharp Vlag Hiro Matsushita
7 Vlag Robby Gordon Vlag Roberto Guerrero Vlag Brian Till
8 Vlag Bryan Herta Vlag Scott Brayton Vlag Teo Fabi
9 Vlag Paul Tracy Vlag Adrián Fernández Vlag Stefan Johansson
10 Vlag Bobby Rahal Vlag Mauricio Gugelmin Vlag John Paul Jr.
11 Vlag Mike Groff Vlag Marco Greco Vlag Scott Goodyear

Race[bewerken]

Tweevoudig wereldkampioen Formule 1 Emerson Fittipaldi, die de Indy 500 al twee keer had gewonnen, reed 145 ronden aan de leiding, maar crashte vijftien ronden voor het einde van de race. Zijn teamgenoot bij Penske Racing, Al Unser Jr. nam de leiding over en won zijn tweede Indy 500. De race werd beëindigd onder een neutralisatie nadat Stan Fox zijn wagen crashte drie ronden voor het einde van de race. Het was de tweede en laatste Indianapolis 500 voor Nigel Mansell, die in de 92e ronde aangereden werd door Dennis Vitolo en de race moest staken. Jacques Villeneuve werd tweede in zijn eerste Indy 500 en won de trofee "Indianapolis 500 Rookie of the year". Hij won de race een jaar later.

# Coureur Auto Team Ronden Opgave
1 Vlag Al Unser Jr. Penske-Mercedes Team Penske 200
2 Vlag Jacques Villeneuve (R) Reynard-Ford Forsythe/Green Racing 200
3 Vlag Bobby Rahal Penske-Ilmor Rahal/Hogan Racing 199
4 Vlag Jimmy Vasser Reynard-Ford Hayhoe Racing 199
5 Vlag Robby Gordon Lola-Ford Walker Racing 199
6 Vlag Michael Andretti Reynard-Ford Chip Ganassi Racing 198
7 Vlag Teo Fabi Reynard-Ilmor Jim Hall Racing 198
8 Vlag Eddie Cheever Lola-Menard Team Menard 197
9 Vlag Bryan Herta (R) Lola-Ford A.J. Foyt Enterprises 197
10 Vlag John Andretti Lola-Ford A.J. Foyt Enterprises 196
11 Vlag Mauricio Gugelmin (R) Reynard-Ford Chip Ganassi Racing 196
12 Vlag Brian Till (R) Lola-Ford Dale Coyne Racing 194
13 Vlag Stan Fox Reynard-Ford Hemelgarn Racing 193 Ongeval
14 Vlag Hiro Matsushita Lola-Ford Dick Simon Racing 193
15 Vlag Stefan Johansson Penske-Ilmor Bettenhausen Racing 192
16 Vlag Scott Sharp (R) Lola-Ford PacWest Racing 186
17 Vlag Emerson Fittipaldi Penske-Mercedes Team Penske 184 Ongeval
18 Vlag Arie Luyendyk Lola-Ilmor Indy Regency Racing 179 Mechanisch
19 Vlag Lyn St. James Lola-Ford Dick Simon Racing 170
20 Vlag Scott Brayton Lola-Menard Team Menard 116 Mechanisch
21 Vlag Raul Boesel Lola-Ford Dick Simon Racing 100 Mechanisch
22 Vlag Nigel Mansell Lola-Ford Newman/Haas Racing 92 Ongeval
23 Vlag Paul Tracy Penske-Mercedes Team Penske 92 Mechanisch
24 Vlag Hideshi Matsuda (R) Lola-Ford Beck Motorsports 90 Ongeval
25 Vlag John Paul Jr. Lola-Ilmor ProFormance Racing 89 Ongeval
26 Vlag Dennis Vitolo (R) Lola-Ford Dick Simon Racing 89 Ongeval
27 Vlag Marco Greco (R) Lola-Ford Arciero Racing 53 Mechanisch
28 Vlag Adrián Fernández (R) Reynard-Ilmor Galles Racing 30 Mechanisch
29 Vlag Dominic Dobson Lola-Ford PacWest Racing 29 Ongeval
30 Vlag Scott Goodyear Lola-Ford King Racing 29 Mechanisch
31 Vlag Mike Groff Penske-Ilmor Rahal/Hogan Racing 28 Ongeval
32 Vlag Mario Andretti Lola-Ford Newman/Haas Racing 23 Mechanisch
33 Vlag Roberto Guerrero Lola-Buick Pagan Racing 20 Ongeval
Gemiddelde snelheid : 258,898 km/h - Snelste ronde : Emerson Fittipaldi, 355,15 km/h
Aantal neutralisaties : 7 (43 van de 200 ronden in totaal)

Externe link[bewerken]