Indische Archipel

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Indische Archipel

De Indische Archipel is een archipel van grote en kleine eilanden gelegen tussen het schiereiland Malakka, in Zuidoost-Azië en Australië.

Tot de Indische Archipel horen de Grote Soenda-eilanden, de Kleine Soenda-eilanden, de Molukken en de eilanden van de Filipijnen. Nieuw-Guinea ligt op het continentale plat van Australië en wordt normaliter niet tot de Indische Archipel gerekend.

De Indische Archipel vormt met Australië de grens tussen de Indische en de Grote Oceaan. De westelijke begrenzing van de archipel is Sumatra. In het zuiden wordt de archipel begrensd door Java en de kleine Soenda-eilanden. De oostelijke begrenzing wordt gevormd door de Molukken en de noordoostelijke begrenzing wordt door de Filipijnen gevormd.

De landoppervlakte van de archipel is meer dan 2 miljoen km² met een bevolkingsomvang van ongeveer 300 miljoen. Het grootste eiland is Borneo, het grootste eiland qua inwoners is Java.

Geologisch is het gebied interessant: hier bevindt zich een van de meest actieve vulkanische gebieden op aarde. De hoogste vulkaan is de Mount Kinabalu op Noord-Borneo met 4095 meter. Het klimaat van de archipel is vanwege de ligging bij de evenaar tropisch, waarbij het westen zeer regenrijk is en het oosten wat droger.

De dierenwereld in het westelijk deel is verwant aan die van Zuidoost-Azië met soorten als tijgers, beren en apen. Ten oosten van de Wallacelijn komen Australische soorten meer voor, terwijl apen bijna niet meer voorkomen.

Grote delen van de Indische Archipel stonden als Nederlands-Indië lange tijd onder Nederlands bestuur. In het Maleis wordt de Indische Archipel ook wel aangeduid als Nusantara (eilanden tussen twee werelddelen).

Zie ook[bewerken]