Sterschildpad
| Sterschildpad IUCN-status: Niet bedreigd[1] |
|||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||||
| Taxonomische indeling | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
| Soort | |||||||||||||||
| Geochelone elegans (Schoepff, 1794) |
|||||||||||||||
Afbeeldingen Sterschildpad op  Wikimedia Commons
|
|||||||||||||||
Sterschildpad op  Wikispecies
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
De sterschildpad[2] (Geochelone elegans) is een schildpad uit de familie landschildpadden (Testudinidae). Een verouderde benaming is Testudo elegans.
Inhoud |
Uiterlijke kenmerken [bewerken]
De schildpad dankt de naam aan het puntige, stervormige zwarte schild met gele strepen die in ruitvorm van punt naar punt lopen, en de schildpad een vreemd uiterlijk geven. De maximale schildlengte is 38 centimeter.[3]
Leefwijze [bewerken]
Deze soort is herbivoor en eet plantendelen en fruit. Het is een semi-aquatisch dier.
Voortplanting [bewerken]
Het legsel bestaat uit maximaal 10 eieren, die in flesvormige, 10 tot 15 cm diepe nestkamers worden gelegd.
Verspreiding en habitat [bewerken]
De schildpad leeft in het zuiden van Azië, in de 'haaientand'-achtige uitstulping van India, Sri Lanka en in een klein deel van Pakistan.[4] De sterschildpad is te vinden in bossen, graslanden en halfwoestijnen, maar houdt niet van te veel droogte.
|
Referenties
Bronnen |
