Infix

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Een infix is een gebonden morfeem dat binnenin een ander (meestal vrij) morfeem wordt geplaatst om een afgeleide betekenis te vormen. Een infix is dus wel een affix maar geen adfix. Een infix onderscheidt zich van een interfix doordat het niet dienst doet als "schakel" tussen twee andere morfemen in een samenstelling. In het Nederlands komen wel interfixen voor maar geen infixen.

Infixen komen vooral voor in Semitische talen, waarin woorden bestaan uit een wortel of stam van een aantal medeklinkers. Door middel van infixen bestaande uit klinkers en soms ook medeklinkers kan een woord verbogen worden en kunnen er afleidingen gemaakt worden. Infixen komen met name veel voor in het Arabisch.

Het Oud-Iers maakt gebruik van ge-infigeerde persoonlijke voornaamwoorden als object binnen het werkwoord.

Het Hongaars gebruikt infixen voor bepaalde werkwoordafleidingen. Zo heeft bijvoorbeeld het infix -het/hat- de betekenis van het Nederlandse hulpwerkwoord "kunnen".

[bewerken] Andere toepassingen

In de wiskunde, de informatica en de formele logica zegt men dat een bewerking op twee elementen infix genoteerd wordt, als het bewerkingsteken zich tussen de twee elementen bevindt. Dit is bijvoorbeeld het geval bij de optelling, waar het plusteken tussen twee getallen staat.