Inka-kaketoe

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Inka-kaketoe
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Cacatua leadbeateri -SW Queensland-8.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Psittaciformes (Papegaaiachtigen)
Familie: Cacatuidae (Kaketoes)
Geslacht: Lophochroa
Soort
Lophochroa leadbeateri
(Vigors, 1831)
Bird range major mitchells cockatoo.png
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De Inka-kaketoe of Inca-kaketoe (Lophochroa leadbeateri; synoniem: Cosmopsarus leadbeateri) is een vogel uit de orde der papegaaien en uit de familie der kaketoes. Deze kaketoe soort behoort tot het geslacht Lophochroa maar wordt vaak ook tot het geslacht Cacatua gerekend.

Uiterlijk[bewerken]

Deze opvallende kaketoe heeft witte veren op de vleugels, rug, staart en buik welke naar de nek overgaat in een zachte zalmroze kleur. Soms is de buik eveneens zalmroze van kleur. De kuif heeft een opvallende helderrode, gele en witte kleur. De relatief kleine maar krachtige snavel en poten zijn lichtgrijs gekleurd evenals de dunne oogringen. De vogel wordt ongeveer 35 cm groot en weegt tussen de 365 tot 425 gram.

Voedsel[bewerken]

Het voedsel van deze kaketoe soort is voornamelijk vegetarisch. Het dieet bestaat uit bessen, zaden, vruchten, bloemen, knoppen, wortels en noten aangevuld met insecten en larven.

Voortplanting[bewerken]

Vrouwtjes zijn vanaf hun tweede levensjaar geslachtsrijp en mannetjes vanaf hun derde levensjaar. Eenmaal paartjes gevormd blijven de vogels gedurende de rest van hun leven bij elkaar. Nestruimtes tussen broedende koppeltjes liggen altijd ver van elkaar. De minimale afstand bedraagt één kilometer maar de gemiddelde afstand ligt zelfs op bijna 2,5 kilometer van elkaar. Nesten liggen meestal in boomholtes op een hoogte vanaf 8 meter van de grond en zijn ongeveer 1 meter diep. De bodem van het nest wordt bedekt met 3 tot 5 centimeter houtsnippers.

Het broedseizoen loopt in de periode van augustus tot december. Het vrouwtje legt dan meestal tussen de 1 tot 5 eieren welke na een incubatietijd van 23 tot 24 dagen uitkomen. Beide ouders broeden zowel de eieren uit en voeden de jongen op. Na ongeveer 57 dagen verlaten de jongen voor het eerst het nest. Zodra de jongen volwassen zijn zoeken ze het gezelschap op van andere nog niet geslachtrijpe jonge vogels.

Leefomgeving[bewerken]

De Inka-kaketoe is een endemisch inwoner van het land Australië. Hij komt in een groot gedeelte van de drogere bosrijke gebieden van met name oostelijk Australië het het centrale deel van westelijk Australië. In de omgeving van Adelaide en de Mount Mary Plains komt hij sinds de jaren 50 van de vorige eeuw niet meer voor. De populatie in het noordwesten van Victoria en het westelijke deel van New South Wales is hevig in aantal afgenomen. Ondanks de afname is er momenteel nog sprake van een gezonde populatie. De vogels geven de voorkeur aan de drogere bosrijke gebieden welke talrijk is aan Callitris, Allocasuarina en Eucalyptus.

De soort telt 2 ondersoorten:

  • L. l. mollis: centraal en zuidwestelijk Australië.
  • L. l. leadbeateri: oostelijk-centraal Australië.

Cookie[bewerken]

Cookie in de Illinois' Brookfield Zoo

Eén van de bekendste Inka-kaketoes is "Cookie". Een inwoner van de Illinois' Brookfield Zoo in de omgeving van Chicago. Cookie is al sinds de opening in 1934 een vaste bewoner van het park en is anno 2009, 76 jaar oud. Het mannetje is veel ouder dan dat de gemiddelde levensverwachting van deze vogelsoort, welke ligt tussen de 40 tot 60 jaar in gevangenschap. De tweede oudste exemplaar in gevangschap is 35 jaar jonger. Cookie is uit het ei gekropen in juni 1933 in Taronga Zoo in Sydney.

In gevangenschap[bewerken]

De inka-kaketoe is een soort welke moeilijk in gevangenschap te houden is. Zelfs als de vogels met de hand worden grootgebracht worden de vogels moeilijk handtam en ontwikkelen ze meestal geen nauwe banden met hun verzorgers. De vogels zijn tevens luidruchtig. De volière van de vogel moet stevig zijn omdat de krachtige snavel zonder problemen door normaal gaas kan bijten. Broedparen kunnen tijdens het broedseizoen erg agressief reageren.

Afbeeldingen[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties