Internationaal Eucharistisch Congres

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het Internationaal Eucharistisch Congres in Carthago, 1930

Het Internationaal Eucharistisch Congres is een in 1881 voor het eerst gehouden bijeenkomst van geestelijken en leken met als doel het aanbidden van de Heilige Eucharistie en de transsubstantiatie. Voor de Katholieke Kerk is de Werkelijke Tegenwoordigheid van Jezus onder de gedaante van het brood en de wijn tijdens de Heilige Mis een van de centrale dogma's. Het Internationaal Eucharistisch Congres werd aanvankelijk opgezet om dit dogma te vieren, maar zeker ook om het te propaganderen. Het motto van de Congressen was Het redden van de Maatschappij door de Eucharistie. De congressen waren een idee van de française Marie-Marthe Emilie Tamisier, die een visioen zou hebben gehad, waarin haar werd opgedragen een massale aanbidding van het Allerheiligste te organiseren.[1]

Het eerste congres werd georganiseerd door Louis Gaston Adrien de Ségur, bisschop van Rijsel. De eerste bijeenkomst was nog klein, en nauwelijks internationaal, maar de beweging van het Eucharistisch Congres groeide met het jaar. Het zesde congres, dat van Parijs, in 1888 was al een tamelijk massale bijeenkomst, met de Sacré-Cœur als plaats van samenkomst. Het Congres van 1890 vond plaats in Antwerpen. Tijdens de mis - nabij de Meir zegende kardinaal Petrus Lambertus Goossens, aartsbisschop van Mechelen een menigte van 150.000 mensen. De congressen hadden steeds het karakter van grote publieke samenkomsten, afgewisseld met kleinere (wetenschappelijke) studiebijeenkomsten, waarvan de handelingen ook steeds na afloop van het congres werden gepubliceerd. De Congressen duren doorgaans een week. Het Eucharistisch Congres van 1924 in Amsterdam, vormde een hoogtepunt in het Rijke Roomse Leven in Nederland.

Het – tot nu toe – laatste Congres werd gehouden in Quebec. Daar namen onder meer 15.000 mensen deel aan een Sacramentsprocessie en een veelvoud daarvan woonde de eucharistieviering bij, tijdens welke paus Benedictus XVI via een life-video-verbinding de preek hield.

Alle congressen[bewerken]

  1. Rijsel 1881
  2. Avignon 1882
  3. Luik 1883
  4. Freiburg 1885
  5. Toulouse 1886
  6. Parijs 1888
  7. Antwerpen 1890
  8. Jeruzalem 1893
  9. Reims 1894
  10. Paray-le-Monial 1897
  11. Brussel 1898
  12. Lourdes 1899
  13. Angers 1900
  14. Namen 1902
  15. Angouleme 1904
  16. Rome 1905
  17. Doornik 1906
  18. Metz 1907
  19. Londen 1908
  20. Keulen 1909
  21. Montreal 1910
  22. Madrid 1911
  23. Wenen 1912
  24. Malta 1913
  25. Lourdes 1914
  26. Rome 1922
  27. Amsterdam 1924
  28. Chicago 1926
  29. Sydney 1928
  30. Carthago 1930
  31. Dublin 1932
  32. Buenos Aires 1934
  33. Manilla 1937
  34. Boedapest 1938
  35. Barcelona 1952
  36. Rio de Janeiro 1955
  37. München 1960
  38. Bombay 1964
  39. Bogota 1968
  40. Melbourne 1973
  41. Philadelphia 1976
  42. Lourdes 1981
  43. Nairobi 1985
  44. Seoel 1989
  45. Sevilla 1993
  46. Breslau 1997
  47. Rome 2000
  48. Guadalajara 2004
  49. Quebec 2008
  50. Dublin 2012[2]

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties