Internationaal Verdrag inzake opsporing en redding op zee

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Internationaal Verdrag inzake opsporing en redding op zee
Ondertekend 27 april 1979 in Londen
In werking getreden 22 juni 1985
Herziening 1998, 2004
Portaal  Portaalicoon   Politiek
IMO-verdragen

Algemeen
IMO CONVENTION
Veiligheid
SOLAS · STCW · COLREG · LL · SAR · SUA · CSC · IMSO C · SFV · STCW-F · STP
Milieu
MARPOL · INTERVENTION · LC · OPRC · AFS · BWM · SRC
Aansprakelijkheid en compensatie
CLC · FUND · NUCLEAR · PAL · LLMC · HNS · BUNKER · WRC
Overige
TMC · FAL · SALVAGE

Portaal  Portaalicoon   Maritiem

Het Internationaal Verdrag inzake opsporing en redding op zee (Engels: International Convention on Maritime Search and Rescue, of SAR) is een internationaal verdrag ontworpen door de Internationale Maritieme Organisatie.

Het verdrag dient om een een internationaal SAR plan op te stellen zodanig dat, eender waar een persoon op zee in nood is, de redding gecoördineerd wordt door een SAR-organisatie. [1]

De wereld werd in 13 delen onderverdeeld waarbij de verschillende aangrenzende landen een SAR-verantwoordelijkheid hebben.

Het verdrag kwam op 22 juni 1985 in voege en is tweemaal gewijzigd geweest, de eerste keer in 1998, de tweede keer in 2004.

Bronnen, noten en/of referenties

Externe links